Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

hannelly1
WikimediaCommons
 
Op de receptie stond het vol cadeau’s en bloemen,
felicitaties voor haar man voor veertig jaar.
Ze stond vlak naast hem maar haast niemand kende haar.
Hij glom van trots toen hij zijn loopbaan hoorde roemen.
 
Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg
en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan,
werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan
zo toegewijd was dat hij nooit of zelden vrij vroeg.
 
De knutselmiddagen op school, het oversteken,
het helpen in de bieb, op woensdag Rode Kruis.
Met oudjes zingen viel in de oneven weken.
 
De even weken stond ze achter het fornuis
met vluchtelingen. Maar als ze het vergeleken
dan ging hij werken en zijn vrouw was altijd thuis.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Babyboomblues

wolk1
Woordwolk IB
 
Hij is van jaren zestig gitarist,
ooit achtervolgd door woeste meidenhorden,
veranderd in een hopeloos verdorde,
een flower die compleet de power mist
 
Hij heeft het laatste geld aan dope verkwist,
wacht in zijn wereld zonder toegangsborden
tot hij zo stil als zijn gitaar zal worden:
voorgoed verstomd geborgen in een kist
 
Van jaren nadat hij is afgehaakt
waar ergens tussen vrijwel nooit en zelden
zijn naam in lagen stof is zoekgeraakt
 
valt er waarschijnlijk weinig meer te melden
dan dat hij enkel nog furore maakt
in de top tien van de vergeten helden