Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Aah nu begrijp ik het!
Dubbele naamwoorden
Met iets ervoor
En erachter geplakt

Dus kun je zeggen: Een
Slampamperpamperpak
Is een pakket luie luiers,
Verpakt



(Het lijkt ons meer iets wat de man op de illustratie in zijn kledingkast heeft liggen. Red.)



Eind jaren zestig al!
Samen uit club gegooid
Daphne en mij trof
Bestuurlijk venijn

Zij was mijn duurzame
Partnerruilruilpartner
Dat zou in strijd met
Haar ruilbaarheid zijn!


Frivole vormvariant van het Ollekebolleke. Eis bij het zeslettergrepige woord is hier dat het een woordsamenstelling is waarbij het eindwoord van de eerste samenstelling het beginwoord van de tweede samenstelling moet zijn. In dit vers is die spiegeling van eerste een tweede samenstelling volledig. De Spiegelobol hoort verder te voldoen aan alle regels van het ollekebolleke.




Heerlijke uitdaging!
Eerst weer eens oefenen
Soms lijkt mijn lenigheid
Plotsklaps passé

Vroeger, ja, lukte het
Totempaalpaaldansen
Nu is het klooien
Dus heren: tabee!



Mijn favoriete bezigheid is strijken.
Geef mij een opgefrommeld tafellaken.
Voor roesje of plissé zal ik niet wijken.
Naar strijkbout op textiel mag ik graag kijken;
daar kunnen ze me ’s nachts wakker voor maken.

Gelukkig raak ik zelden uitgestreken:
de buren geven mij voldoende taken.
Ze komen met hun strijkgoed alle weken.
Dat is niet erg, maar één ding gaat wel steken:
ze komen mij er ’s nachts voor wakker maken.

Wanneer de nieuwe dag is aangebroken,
dan hoop ik mijn gestrijk te kunnen staken,
maar net als ik mijn ogen heb geloken
komt uit het niets een buurvrouw opgedoken;
ze komt zelfs overdag mij wakker maken.

Ik laat me echt niet langer meer gebruiken;
niet langer zal ik nog voor strijkgoed waken.
Ik slaap achter geluidsgedempte luiken,
Mijn tuin heeft boobytraps in alle struiken.
Geen buurvrouw zal mij ooit nog wakker maken.


Hierbij wil ik iedereen feliciteren die de top-10 heeft bereikt in Almelo. Dit gedicht kwam op de gedeelde 11e plaats



Op Neerlandistiek.nl schreef marc Van oostendorp een boeiend  stuk over de dactylus en de rol van Drs. P hierin.
Ga er maar eens voor zitten, met een kopje thee en een mariakaakje, want het is stof ter overpeinzing voor al onze medewerkers.
Overigens zal iedereen die in de toekomst een fout maakt in de metriek van het ollekebolleke hier geen rechten aan kunnen ontlenen waarschuw ik maar vast.
En dit ollekebolleke is vast als voorproefje bij een mededeling in het stuk dat 'de' ollekebolleke een genre is:

Eventjes rechtzetten
Dit is geen genre hoor
Dit is een versvorm
Terecht zeer beroemd

Iedere lijder aan
Versificatiedwang
Weet dat het genre
Light verse wordt genoemd

Zo. Iedereen weet nu wat het ollekebolleke inhoudt, dus klik maar hier voor het artikel.





Vanochtend ging de dag niet goed van start:
Ik las het in de krant en dacht: och heden,
Alweer is er een dichter overleden 
Ik ben derhalve droevig en verward 
 
Ik wist wel dat het lot de mensen tart 
Ook zij die aan het dichten tijd besteden 
Die worden door de dood heus niet gemeden 
Maar dichten blijkt ook kwalijk voor het hart 
 
Zo kort na Menno Wigman's overlijden 
Besloot het blinde lot een levensdraad 
Van weer zo'n goede dichter door te snijden 
Waardoor diens zwakke hart niet langer slaat
 
Het heeft geen zin, toch vraag ik heel bescheiden
Of nu het lot het even hierbij laat 
 
 
 



Er schuilt vandaag oud leven in de sloot
Alsof ze weer een hartslag heeft gekregen
En wind haar door behendig te bewegen
Voorzichtig heeft beademd uit de dood

Niet dat er golven tegen oevers slaan,
Het blijft slechts bij een rimpelig bestaan



Hij heeft geen puf. Zijn adem piept en fluit.
In schuifeltred komt hij maar net vooruit.
Hij sleept zich door de veel te lange dagen.

Je hebt geen hart als je geen actie neemt.

Wat maakt zijn leven minder lamgeslagen?
“Een ander hart”, beweert de therapeut,
“dat er niet is”. De noodklok wordt geluid.
De overheid komt om het jouwe vragen.

Je hebt geen hart als je geen actie neemt,

want het wordt door het ziekenhuis geclaimd.
Zo gaat je lichaam harteloos ter aarde.
Voor hem voelt het nog wel een beetje vreemd
dat hij weer rennen kan langs bos en beemd.
Jouw hart geeft aan zijn leven nieuwe waarde.


(Het jaarlijkse pi-sonnet van Niels wordt dit jaar te laat geplaatst, niet omdat hij de deadline niet haalde, maar Stephen Hawking wel)



Mensen zijn sterfelijk
Óók Stephen Hawking dus
Ondanks zijn ziekte
Een man van gewicht

Dankzij zijn grondige
Kosmologiekennis
Schijnt over nachtzwarte
Gaten nu licht



De grote Stephen Hawking had
Oog voor poëzie
Want zijn bestaan is rond en dát
Op de dag van π!



Leve de wetenschap!
Stof tot diep nadenken:
Dus iets onstoffelijks leeft
Zonder stem

Net als de huidige
Ruimte-en-tijdtoestand
Van Stephen Hawking
Dus: lang leve hem!



De Nederlandse dorpen lijken soms een grap:
bijvoorbeeld Zwarte Haan of Zwarte Ruiter, Buil,
of Raar, of Vuilendam, of Vuile Riete, Vuil-
pan, Monster, Belgenhoek, Lakei of Scheveklap.
Je komt in Nederland soms rare namen tegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
o Bartje, Ketelbinkie, Sjaalman, Frits van Egters,
o brug bij Bommel, oude rietenmattenvlechters,
o spruitjes. Nederland, jij bent mijn kampioen en
des avonds komt een ieder immer ongelegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

Het is hier waarlijk alle dagen altijd zo’n
geweldig toffe boel, vol met gezelligheid,
een land van koeien, varkens, Brahman zonder meid,
van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn.
Mijn lege hart, verloren zijn de prille wegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

Prins Bernhard hield van Neerlands trots: van frikandellen,
en ook de Candy liet hem flink zijn hart versnellen,
al wordt dit door de RVD geheel verzwegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.



Van pipers en hun dracht sla ik op tilt
Al ken ik het waarom der rokken wel
Een ware Schot danst als het jaar verstilt
Op Auld lang syne - alleen gekleed in kilt -
Gebeierd door zijn eigen klokkenspel



We waren god, maar zaten zonder meid.
Dus lazen we begerig in één ruk
de avonturen van Jan Wolkers stuk
als medicijn tegen de eenzaamheid.

Ook Ik Jan Cremer werkte als een drug.
We raakten gaandeweg de onschuld kwijt
en voelden ons uiteindelijk bevrijd
op onze reis naar liefde en geluk.

Ten einde alle mores af te schaffen
ontstond de strijd tegen de constitutie,
de kerk en uiteraard de ouwelui.

Een kleine ritselende revolutie.
Eén ding: we bleven onverminderd paffen.
De provo’s dansten hoestend op het Spui.


* Het ontwaken in de jaren zestig.

Sonnet 12-5 uit de dit jaar nog te verschijnen sonnettenkransenkrans “De vaderlandse geschiedenis” onder redactie van Hilde van Beek en Bas Jongenelen.
(NB: de regels 1 en 14 waren voorgeschreven).



Ik kan geen zin van onzin onderscheiden
En word vaak aan het wankelen gebracht
Door nepnieuws dat alleen maar is bedacht
Om argeloze lezers te misleiden

Vertel me alsjeblieft dat het niet klopt
Dat Campert met het schrijven is gestopt



Ooit bonsde vol onstuitbaarheid
Dat meisjeshart van haar
Nu ziet zij echter tot haar spijt
Een slappe zemelaar



Ooit bonsde vol onstuitbaarheid
Zijn jongenshart voor haar
Nu ziet hij echter tot zijn spijt
Een forse zoutpilaar



Natuur is niet gebaat bij dierenvrienden
Maar ach: wat is natuur nog in dit land?
Dat polderplasgedoe loopt uit de hand
Door actiedruk van minder helderzienden

Ons land blijkt ongeschikt voor wilde beesten
Al lopen er daarbuiten nog de meesten



Moet u weer afvallen?
Kies dan de ruitersport
Lekker bewegen
Langs beemd en langs sloot

Liefst op zo’n opgevoerd
Oostvaarderplassenpaard
Wie er ook afvalt
Ik wed: één valt dood



Leuk en ontroerend soms!
Nieuwe verzameling
Prachtige liedteksten
Zie ook de link

Daarmee bestel je die
IvodeWijsbundel
Durf dus te klikken mens:
Kom, wees eens flink!


www.ivodewijs.nl

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Heimatsoap

Synopsis, werkstuk havo 4

Die heiße Liesl wil den Toni strikken
Die speelt vol Leidenschaft das Flügelhorn
Haar boezem zwoegt en smachtend zijn haar blikken
Maar ook al blijft ze wulps haar lippen likken
Der Toni voelt niet eens een lichte Sporn 

Dan drängt die Dirndl zich brutal nach vorn
Maar Schicksal wil zich op de Alm niet schikken
Want ook al reizt ze Toni met haar Zorn
Zijn Liebe gaat naar Bier & Apfelkorn
Hij laat die Liesl einfach eiskalt stikken 

Maar zij geeft Maarten heus nog niet die Pfeife
Want dit was pas deel Eén der Heimatseife 

 

Van 1 tot en met 14 juni is het thema op hetvrijevers.nl 'Jawohl'.

Koop koop koop