Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ik las dat echte liefde dikker maakt
Het rozenpad loopt via XXL
Met liefde door de maag en minnespel
Waarvan de echtelijke sponde kraakt

Dus lijken echtelieden u te zwaar
Dan ziet u een enorm gelukkig paar.



Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
En zal als een geknakte bloem vergaan
Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
Ze was gevallen toen ze pap ging koken
En ach, het was gelijk met haar gedaan
Die oude botjes laten zich wel kroken
Ik heb zojuist de dokter aangesproken
Geen dienst, zei hij en liep door, langs de paên
Ik kon de kinkel wel naar binnen slaan
Maar ik heb haar gelukkig niet gewroken
Een auto trof die arrogante haan
De hoogmoed was niet tijdig weggedoken
En zal als een geknakte bloem vergaan



(Bout rimé op “Uchtend” van Niels Blomberg)



In dactyli rijmen
Het blijft ons verrukken
En ook is de jambe
Verduveld sacraal!

Dit dubbele dinges
-Traditiedoorbrekend-
Is geinig, maar of ik
Er roem mee behaal?



God gaf ook jou een ziel!
Ban de bekrompenheid
Wees wie je wezen wil
Kom uit de kast

Meld je dus aan voor de
Embryofielendag
Maak aan je kleding
Een navelstreng vast!



Ik ween om bloemen in de knop gebroken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.
Ik ween om bloemen in de knop gebroken,
daarnaast doet woede mij inwendig koken;
welk onderkruipsel heeft zoiets gedaan?
Zo’n teed’re knop laat zich eenvoudig kroken.
Daarnet heb ik mijn opzichter gesproken.
Die zag de dorpsjeugd vlieden langs de paên.
Ze leken voor hem op de vlucht te slaan.
Deez’ wandaad dient onmiddellijk gewroken.
Reeds span ik van mijn jachtgeweer de haan.
De vlegels zijn niet tijdig weggedoken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.



’s Nachts groeit het ijs een dikke centimeter
Het land wordt met het schaatsvirus besmet
En ijzers glunderen, ontdaan van vet
De kans op ‘it giet oan’ wordt heel veel beter!

En dan, gewoonlijk een paar dagen later
Gaan sloten fieltig grijnzen: ijs wordt water



Shorttrack

De rijders komen langzaam aangegleden
Rumoer verstomt; een diepe stilte valt
Net voor de starter “ready?” roept en knalt
Wordt zachtjes nog een schietgebed gebeden

De hal ontploft; de scherpe ijzers vonken
Eén hand aan ’t ijs, het strakke bochtenwerk
De favoriet vooraan houdt nu heel sterk
Het gaatje dicht – de wedstrijd lijkt beklonken

Intussen: in de commentaarcabine
Staan kaken strak, de vuisten zijn gebald
De pols versnelt, het hok begint te stomen

De finish flitst, op Molotov benzine
Wordt het gejuich de ether in geknald:
Er is weer een reporter klaargekomen



Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.
Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje,
al wierp ik achteloos mijn boemerangetje
en kreeg hem daarna keihard op mijn snoet.
Ik deinsde achteruit, recht in een stangetje.
De dokter heeft het ding toen met een tangetje
en veel geduld verwijderd uit mijn voet.
De vloerbedekking zat onder het bloed.
Al ben ik bij de dokter dan geen bangetje,
de kosten zie ik bevend tegemoet.
’s Mans rekening vult vast een heel behangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.



Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort
Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Als wormen zich reeds aan mijn lichaam wagen
Of iets zich in mijn kale schedel boort
Of anders aan mijn pezen zit te knagen
De helse reuma legt zijn valse lagen
Als is het van een nieuw ontwikkeld soort
Waarmee het dan ook ijzingwekkend scoort
En scheuten door mijn dunne lichaam jagen
Mijn darmen zijn al jarenlang ontspoord
Maar ik kan pijnen eindeloos verdragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort



Wanneer ik ooit ten hemel of ter helle
genood word en voorgoed de tijd uit raak
rest culinair nog een postume taak
voor mijn getrouwe weefsels en mijn cellen.

Ik houd hier geen pleidooi voor koppensnellen,
de ietwat botte vorm van volksvermaak
toch acht ik het volstrekt niet in de haak
mij ongebruikt ter aarde te bestellen.

Begin voorzichtig met amandels pellen,
breng dan de lever boterzacht op smaak
en laat hem op een bed van pastinaak
door licht gebakken niertjes vergezellen.

Het schraal restant van knoken en van vellen
doet het verrassend goed in frikadellen.



Een valk is snel en doelgericht
Een uil is wijs en kraakt zijn brein
Dus te snel denken zal wellicht
De valkuil van de valkuil zijn



We hadden onze zaken snel beklonken
Niet denkend aan mijn plicht tot celibaat
We hadden onze zaken snel beklonken
Dus ligt ze kwijlend onder me te ronken
Onwetend van haar aandeel in de daad
Door liefdespijn was ik al diep gezonken
En zij stond op een hoek naar me te lonken
Een asfaltdistel, onkruid van de straat
Ze leek op jou die mij wreed heeft versmaad
Terwijl ik je mijn jawoord had geschonken
Maar die als maagd nu naar het klooster gaat
Dus lig ik met je lookalike te bonken
Niet denkend aan mijn plicht tot celibaat


De Fatras, voortgekomen uit de fatrasie, is een oude Franse versvorm, met rijmschema  ABAabaabbabaB. De eerste twee regels hebben een serieuze, liefst clichématige, kitscherige inhoud, waar de rest van het gedicht een parodie op vormt.
Zie voor verdere info: de.wikipedia.org/wiki/Fatrasie



het politiek orgaan heeft dus besloten
de donorwet is eindelijk een feit
dat maakt ons speelbal van de overheid
een lichaam harteloze idioten

ze hebben al voldoende op hun lever
dus nee, geen rijksgeklier, ik word geen gever



Zet de stereo op veertien
Geef een zwieperd aan de knop
Nooit, nee nooit zul je haar weerzien
Jij en zij, het zit erop

Laat het in je keelgat gloeien
whisky, rum, jenever, gin
Morgen kan je echt niet boeien
want de toekomst heeft geen zin

Swipe een beetje rond op Tinder
Zet de dames op een rij
Links of rechts, je wordt geen vinder
Je denkt enkel: waar is zij?

Je wordt wakker uren later
Er wordt op de deur gebeukt
Heel je wezen heeft een kater
Heel je leven is verneukt



Oei! ‘In verband met opening gesloten’
Dat kan, denk ik, alleen maar bij een brug
Maar nee, die foto is daar niet geschoten
Hier varen naar mijn weten nergens boten
Dus lijkt me die geschreven boodschap stug
Of maak ik mogelijk van deze mug
Een olifant en zijn het slechts malloten
Die uiterst vindingrijk en vliegensvlug
Hun nieuwe kledingzaak willen promoten
Ik kom straks wel na sluitingstijd terug!



Hij kwam met hoge snelheid van de schans
En vloog daarna wel honderdtwintig meter
De sprong was goed, de landing kon nog beter
Medailles kreeg hij niet, maar wel een krans



Dat ik haar in de J. P. Coenstraat zag
Betreur ik nu al jaren elke dag
En niet omdat ik met haar ben getrouwd
Maar goeie God, wat was die straatnaam fout



Volop genieten, hoor!
Langlaufen, schansspringen
Snowboarden, kortom
Van wat net begon

Straks is het over door
Temperatuurstijging
Kou gaat verdwijnen
Als sneeuw voor de zon



Vandaag zal er een dichter overlijden
Zoals ook gister en de dag daarvoor
En morgen zal het vast niet anders zijn

Met ademloze woorden staakt het strijden
Slechts hoorbaar voor het goed geoefend oor
Getuige van de stilte binnenin

Onsterflijkheid is ook voor schrijvers schijn
Geen dichter kan zich van de tijd bevrijden
Al klinken zinnen soms nog eeuwen door

Dus al bepaal je metrum en refrein
En kies je woorden voor een fraai begin
Het slot is voor ons allemaal te groot

Nee, niemand kent het einde van de zin
Er is niets ongerijmder dan de dood



Mijn buurman links leeft enkel voor de Spelen:
de opening en alle vijftien dagen.
En met een carnavalsparadewagen
zorgt buurman rechts voor zotte taferelen.

Die volksaffaires zijn voor mij passé.
Geef mij maar Britt van paardenpraattv.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Panamarenko




Kunst maar ook vliegwerken
Henri van Herwegen
Wordt met zijn naam op
Een vliegtuig geëerd

Zou met behulp van die
Panamarenkokist
Ginds al dat spaargeld
Zijn weggeparkeerd?


(Panamarenko is de artiestennaam van een succesvolle Belgische kunstenaar.
Hij heeft talloze installaties en objecten ontworpen die geïnspireerd zijn op luchtvaart.
Zijn voormalige woonhuis in Antwerpen is als museum ingericht.)

Koop koop koop