Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Een nieuw sonnet, bedacht door onze Frits!
Verdienstelijk, heel aardig en ook spits
Per regel niet meer heffingen dan zeven?

Voor mij vormt vijf het loffelijkste streven
Met lange regels maak je nooit de blits
Al ligt dat meer aan eigen smaak, allicht

Die zeven is gelukkig niet verplicht
Een late chute blijkt wel een vast gegeven
Leuk schuiven met de chute kan ik waarderen

Al is Frits’ vers dus prima te verteren
Toch schreef ‘k een variant op zijn gedicht
Me dunkt, óók leuk en cool om te proberen:

Heerhugowaards sonnet, ’t is bovenal
een variatie op dat van Leudal


Frits' dichtvorm begint en eindigt met twee rijmende regels. Waarom dan niet de volgorde omgedraaid oftewel bouleversé (r 14 werd r 1 etc.). De bout-rimé is een toegift, speciaal voor Frits




De geur van koffie aan het Haelens beekje
Mijn lief en ik kampeerden er een weekje
Een molen en een kerk, zo fraai gelegen

We zagen herten en een everzwijn
Ach, 's ochtends viel er wel een buitje regen
Een béétje trekker kan daar toch wel tegen

Het water steeg, de bedjes werden nat
De onrust werd gesust met flessen wijn
Maar knaagde aan 't idyllisch samenzijn

Mijn meisje nam de bus naar Appelscha
Sindsdien koerst onze liefde op vals plat
Ik heb het in dit Limland wel gehad

Als ik ooit weer een keer kamperen ga
Zet ik mijn tent op aan de Drentsche Aa



Summum



Als bijna laatste daad voor Hij ging slapen
Heeft God snel Adam, eerste mens, geschapen
Een man, niet best gelukt naar Zijn idee

Hij overdacht Zijn fouten vol berouw
Begon gezwind aan versie mens punt twee
En die creatie vond de Heer oké

Wat was ze sierlijk en zo gaaf van wezen
Zo uitgebalanceerd, verfijnd van bouw
En Eva was haar naam, de eerste vrouw

Ze had geen baardgroei in haar zacht gelaat
Werd niet om horkerig gedrag misprezen
Want zij had stijl, haar taal was uitgelezen

Het summum voor dit schepsel van formaat:
Geen piemel, geen verschrompelde prostaat



U was altijd zo lief en zacht voor mij
zo strelend, kussend, liggend op uw pij
uw handen waren zacht, uw lippen rood
en U begreep mijn zonden en mijn nood

al vroeg U wel een kleine wedergunst
met hand en mond alleen, geen grote kunst
maar later deed U mij soms hevig pijn,
dan moest ik maar een flinke jongen zijn

ik vreesde dat ik zo een zondaar was
maar, sprak U, die gedachte gaf geen pas
vertrouw op Gods genade was Uw wet
U gaf Uw woord, voor mij was Uw gebed

als Gods genade het vergeven heeft
vergiffenis de grootste zondaar geeft
dan mij toch zeker wel voor deze dag
waarop ik zondig ben, maar stralend lach

want, hoorde ik, u heeft geschreeuwd van schuld
gebruld waarom heeft God dit toch geduld
en hoe u stikkend, panisch voor de dood
in hoogste nood het aards bestaan ontvlood




Het smalle trapje op en dan verdwijnen
Het windwerk aan en de registers open

Nu wordt de zaal met klanken overspoeld

Dit is precies hoe Bach het heeft bedoeld
Wie luistert, ziet de engelen verschijnen
En langs de ladder naar beneden lopen

Waarom wij Bachs toccata eren moeten:
Als engelen van Onze Lieve Heer
Zo dansen vingers op het manuaal
Omhoog, omlaag, omhoog en nog een keer
Maar (dit maakt Bachs muziek zo geniaal)
Daar tussen het lichtvoetig op-en-neer:
Klinkt in het diep gebrom van het pedaal
Een oude engel met vermoeide voeten



Ellert en Brammert

Een landman met een blauwe neus
de kleur van: ach, nog eentje dan
drinkt stug zoveel hij drinken kan
en neemt die taak vrij serieus

De kastelein schenkt genereus
na sluitingstijd de beste man
tot slot een gratis glaasje van
zijn graanjenever, eerste keus

Dan gaat de boer diep in de nacht
totaal door zijn budget gezakt
naar huis waar hij behendig jammert

dat hij alweer werd opgewacht
en eerst door Ellert is gepakt
en daarna leeggeschud door Brammert



Die roomse handjes kunnen er wat van
Lijp hield de kerk dat onder paarse petjes
Geholpen door bigotte schietgebedjes
Wat gaat Franciscus doen als 'vrome' man?

Vast lang op reis voor ’t mea culpa-spel
Van hot naar her dus, en tot slot de hel!




De meeste onrust vind je in de stad
Ons dorp kent 's zomers enkel kalme dagen
Om maar te zwijgen van de stille nachten

Hier op het platteland heeft niemand klachten
Wij lossen ruzies op rondom een krat
Er vallen zelden onverdiende slagen

We hebben hier maar één politiewagen
De dorpsagent doet meestal niets dan wachten
Gebeurt er iets, dan zijn er helpers zat

Er danst een naakte dichter door de velden
De halmen buigen ruisend om zijn lijf

Hij wordt gevangen door een man of vijf
En moet zich bij de burgemeester melden

Zo'n onrust heeft ons dorp nog nooit gehad


Bout-rimé als hommage aan Niels' nieuwe vorm:



Het blijft nog lang onrustig in de stad.
Dat heb je met die veel te warme dagen,
of liever met die veel te warme nachten:

te veel muziek en opgekropte klachten,
gezellig buiten zitten met een krat.
Dan heeft een burenruzie kans van slagen.

Sirenes klinken: een politiewagen
op weg naar iets wat blijkbaar niet kan wachten.
De stadsbewoners zijn de warmte zat.

Ik wandel ongekleed langs lome velden 
en voel de zomerschemer op mijn lijf.

Het wordt wat koeler rond een uur of vijf.
De krekel tsjirpt, de koekoek komt zich melden.

Dan heb je alle onrust wel gehad.


Af en toe heb ik de onbedwingbare behoefte mijn beta-achtergrond te etaleren. Het kwadratensonnet is gebaseerd op het sommetje 3x3+2x2+1x1=14. De chute is na regel 9. Regel 14 is de wegwezer.
Het rijmschema is abc cab bca de ed a



Dit jaar is voor de boeren nog het droogst.
De knolraap, schorseneren, lof en prei
verslensen in hun rijen, zij aan zij.
2018 biedt een schrale oogst.

Mijn dorre grond gooit echter hoge ogen
bij opgetogen drone-archeologen.


Door de droogte van deze zomer werden prehistorische structuren in het landschap plotseling zichtbaar op dronebeelden.
 Link naar krantenartikel.


Foto Ivo de Wijs 


De dubbeldactylische 99 bracht gisteren een grote schare Peïsten bijeen om de geboortedag van de groterdangrootmeester te vieren. Traditiegetrouw bood het sfeervolle café Quartier Putain een heilzaam onderkomen. Dit keer werd het geen VicvandeReijtrede, maar een IvodeWijsvertoog om de gasten gloedvol te verwelkomen en te vertellen over de activiteiten en plannen van het Heen-en-Weerschap. Er werd gerept van het aankomende Jaar-en-Bewaarboek, onder redactie van de onvolprezen (en aanwezige) Jaap Bakker.
Daarin staat bijvoorbeeld een boeiend verslag van de vriendschap tussen Drs. P en de graficus Escher, opgetekend door de (eveneens aanwezige) P-biograaf Michèl de Jong.
Het voorgenomen feest ‘Drs. P in Carré’ zal helaas geen doorgang vinden omdat de programmeur van Carré ernstig te kampen had met affiniteitsgebrek, dus voor de viering van de honderdste verjaardag komt een andere locatie (en om verwarring te voorkomen ook een andere naam). Maar een aankomende kerstplaat en een nieuw boek met bladmuziek maken dit kleine euvel meer dan goed.

Het feestelijke gebeuren kreeg een vervolg toen de nog altijd hieperdepiepjonge Ringo Maurer zijn elektrische piano vakkundig ging bespelen en het gebrek aan versterker werd gelukkig ruimschoots gecompenseerd door de meezingende meute. Zo werd menig prostitueebezoek in de nabije omgeving voorzien van verrassende achtergrondmuziek. Velen van de kuddes toeristen waar de hoofdstad zo onder gebukt gaat bleven toch even staan om het ongebruikelijke schouwspel gade te slaan.
Wat zich verder afspeelde op het Oudekerkspleinterras kan door de rijkelijk vloeiende alcoholica helaas niet meer aan journalistieke betrouwbaarheid voldoen. Voor een juiste overlevering van de talrijke P-anekdotes en andere sterke verhalen dient u dus volgend jaar zelf te komen. Leve de doctorandus!



Negenennegentig!
Is hy onsterfelyk?
Ja, daarvan doet
Heel zyn levenswerk kond

Hef dus uw inktpot, o
Pietjepreciesdichters
Drink! Want de Polzergeest
Waart eeuwig rond!



Moeder zei dat ze al sinds De veerpont
Drs. P een toffe peer vond



De pee in


Zeg, doe eens niet zo nukkig
Dit plekje lijkt me fijn
En prijs je maar gelukkig
Dat hier geen leeuwen zijn

Ach krijg het heen en weer, man
Hier komt toch nooit een leeuw
En evenmin een veerman
Die voer hier haast een eeuw

Hij stroomt toch schilderachtig
Die machtige rivier
De and’re kant is prachtig
En deze hier is hier

Jij deed de APK niet
Wij hoorden krak, krak, krak
Want omdat jij dat naliet
Brak de versnellingsbak

Let ook eens op de fauna
Daar loopt een adelaar
Ik heb het tegen jou, ja
Hoe suffend sta je daar

We moeten nu maar hopen
In Omsk te zijn met kerst
Straks moeten we nog lopen
Een kleine honderd werst

Doe jij toch niet zo duf nou
Straks geef ik je een haal
En dan ben jij de juffrouw
Die ligt in ’t trapportaal



Loeiende bergklokken
Mistige alpenhoorns
Droevig gejodel
Tot diep in de nacht

Zelfs door weerbarstige
Retoromaanssprekers
Wordt(onverstaanbaar)
Heinz Polzer herdacht



Feestje

Wijn en sigarenrook!
Jool in het hemelrijk
Reidans en zang in
Hiernamaalscafé

Stip en Van Wissen doen
Dichtgenootschappelijk
Met Van der Pluijm
Nog een obol voor P



Mooie herinnering!
Gelders theatertje
Daar ging ik kijken
naar Ivo de W.

Oók in de zaal zat de
Rijmkunstbedrevenste
Hij (prijs de heer!) bracht
Een liedje. Hoezee!


Bij een optreden van Pieter Nieuwint en Ivo de Wijs (Literair Varié2) beklom Drs. P, die in de zaal zat, het podium om ook wat ten gehore te brengen.



Greep


Polzer ontwikkelaar!
Talloze versvormen
Metrisch en rijmend
Vol geest en plezier

Elftal, aquarium
Ollekebolleke
Zwitsers sonnet
Balladette, scharnier



Dichterlijk samenzijn
Feest der gedachtenis
Schrijf iets lightversers
Een strofe of twee

Hef dan het glas op jaar
99
Zing voor de asurn
Van DeeErEs P



Even uw aandacht graag!
Rectificatie-vers
Op wat Heinz P ons
Voorheen had bericht

Dankzij zijn werk leeft de
‘Onoverledene’
Altijd nog voort
In zijn lied en gedicht

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Laatste Sonnettenkransenkranskans



Het begon allemaal met Ilja Pfeijffer, die beweerde de eerste sonnettenkrans in Nederland geschreven te hebben, vijftien geschakelde sonnetten, waarvan de laatste bestaat uit de beginregels van de vorige.

Alom bewonderd door kritiekloze critici, werd hoongelach zijn deel onder wél terzakekundigen, die vaststelden dat er in zijn werk in de eerste plaats geen sprake was van sonnetten, maar van veertienregelige kreupelrijmen en in de tweede plaats er al tal van sonnettenkransen in ons taalgebied waren verschenen.
Wél inspireerde deze gotspe een aantal dichters tot het maken van nieuwe sonnettenkransen en ontstond een onverwacht neurologisch effect in de synapsen van Bas Jongenelen en Martijn Neggers.

Een sonnettenkransenkrans!
Een werkstuk van 196 sonnetten, bestaande uit 14 sonnettenkransen waar het laatste sonnet bestaat uit de beginregels van de uit beginregels bestaande laatste sonnetten uit sonnettenkransen, was zover bekend nooit gedaan. Was dit überhaupt mogelijk?
Het duo besloot gewoon te beginnen met een groots en ingewikkeld schema en, na het al snel doorbranden van verschillende schakelsystemen in de voorhoofdskwab, hulp in te roepen.
Enkele tientallen dichters, waarvan vele met naam en adres bekend bij Het vrije vers, schoten te hulp en het onmogelijke werd tot stand gebracht: de waarschijnlijk* eerste sonnettenkransenkrans uit de wereldliteratuur was een feit.

Een crowdfunfddinges, om een Nederlandse term als geldinzamelactie te vermijden, bracht voldoende fondsen bijeen om het in druk te laten verschijnen en ook jij kunt dus in het bezit komen van een eenmalig en uniek prachtboek.

Wees er wel snel bij, over een week sluit de mogelijkheid.
Via onderstaande link kun je een exemplaar (of meerdere: denk aan de verjaardag van je oude schoolmeester) bemachtigen en er zelfs een poster bij krijgen - tegen ferme bijbetaling uiteraard - met al die dingen schematisch in beeld, wat een fraai inzicht geeft in het ontstaan van een burn out bij letterkundigen.
Dus klik hier.

*Voor absolute zekerheid zoeken we nog iemand zonder stofallergie, die bereid is alle archieven na te pluizen, op zoek naar die ene malloot die wellicht, verborgen in het duister, zoiets al tot stand heeft gebracht. Krankzinnigheid is tenslotte niet alleen aan onze eeuw voorbehouden.

Koop koop koop