Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



als god nog leefde, was hij vast bedroefd
om hoe de mens zijn schepping heeft verwoest
hij zou ons zeggen dat het beter moest
maar ja, zijn kist is stevig dichtgeschroefd

dat werk van hem was ook zo best nog niet
want, zegt wie even goed heeft nagedacht,
wat heeft dat niet voor narigheid gebracht
een bak ellende, ziekte en verdriet

misschien heeft hij dat zelf toch ook gesnapt
is hij van diep berouw wel uitgestapt
al ziet de sgp dat als verraad

maar even dimmen, zou je willen zeggen
bedenk maar wat je zelf hebt uit te leggen
een beetje empathie kan echt geen kwaad



Je deelde je bedfantasieën
Jij zou wel een keer met z'n drieën..
Ik juichte: 'Jaaa schatje! Met wie?'
Maar ik was niet een van de drie



Broeders, attentie nu!
Heden is mannendag
Heren, u bent al te
Lang niet gehoord

Eist nu op grond van uw
Eerstgecreëerderecht
Ook, naast het laatste
Het voorlaatste woord!

 

Het is vandaag Internationale Mannendag. Het is maar dat u het weet.



Een timmerman had in Terheide
Een timmermanswerkplaats. Hij breidde
Die uit tot fabriek
Voor deuren. Kritiek
Wist hij daarbij niet te vermijden



Pausen hadden al sinds tijden
de bevolking voorgeschreven
hoe te denken, hoe te leven;
hún leer was de ware leer.
Maar er volgden zware strijden,
want een aantal theologen
zag dit aan met lede ogen 
en het kwam in het geweer.

En zo vulde zich het Westen
met hussieten, mennonieten
zwinglianen, lutheranen
calvinisten enzovoort.
Mensen die het beste wisten
wat de Heiland had bewogen.
Hele hordes theologen
kregen woorden om het Woord.

En het wil nog steeds gebeuren:
wij bestormen, en hervormen,
protesteren, reformeren, 
scheiden af en maken vrij.
Daar staat weer een kerk op scheuren.
't Is niet altijd ja en amen.
In de loop der tijden kwamen 
er enorm veel kerken bij.

En was Jezus weer op aarde,
waar zou Hij te vinden zijn?
Ergens in een synagoge 
in gesprek met de rabbijn.



Johannes was gelovig
overtuigd van Gods bestaan
Ik niet, zei ik en Hannes keek
me ongelovig aan



Hoe kan het, riep de sauriër
Dat ik hier wifi mis
Waarna hij woest de ark verliet
En uitgestorven is



Opzij, het blaasensemble komt eraan
Hun woest geloei is al van ver te horen
In strakke linie schrijden ze naar voren
Ze zijn door niets en niemand te verslaan

Geen mens kan nog een zinnig woord verstaan
Ook zij niet, met die doppen op hun oren
Ze laten zich door weer of wind niet storen
Hun echelon zal blazend voorwaarts gaan

Hun instrumenten wervelend paraat
Zo wordt de buurt van bladafval bevrijd
Maar vluchtig is hun smetteloze spoor

Als Sisyphos gaan zij voor altijd door
Eén zuchtje wind - 't is lucht en ledigheid -
Daar dwarrelt al hun werk weer over straat


Doubletstraat, Den Haag


’t Was een gewone personeelsaanvraag;
Iemand die wist hoe Haagse hazen liepen
Betrouwbaar en bereid zich te verdiepen
in alle labyrinten van Den Haag

We kregen een belangenspecialist
met een behoorlijke conduitestaat
ex-burgemeester/oud-gedeputeerde

Die als capabel landbouwlobbyist.
met veel plezier en doktersresultaat
in de Doubletstraat dames uitprobeerde

Op het verwijt dat niemand van hem wist,
schreef hij: “ik werk me uit de Haagse naad”
toen hij zijn werkzaamheden declareerde.

Wij vragen nu dus ander personeel.



Die grote wolk van wit met gele kuiven
Is elke keer een wonderschoon gezicht
Maar er wordt flink wat schade aangericht
Als weer zo’n dikke zwerm hier langs komt stuiven

Ze zijn niet meer content met zaad en noten
Ze trekken bossen etherkabels los
Als was het slechts een zijden draadje flos
En helpen heel het netwerk naar de kloten

Zo gaat het dus. Elk dier kent zijn belang
En dient de mensheid voor een groter doel
De kabelmaatschappij gaat op de fles

Ik leer vandaag een hele wijze les
Bij mijn gereedschap zit een nieuwe “tool”:
Een geelkuifkaketoe als draadstriptang


Kabel- en telecommaatschappijen in Australië maken de laatste tijd regelmatig extra kosten voor reparaties van doorgeknaagde kabels.

Boosdoener is de grote geelkuifkaketoe, die de fabrikanten steeds vaker tot wanhoop drijft.
Grote geelkuifkaketoes (Cacatua galerita) eten fruitgewassen en knagen op bladeren en boomschors, maar doen zich sinds kort ook steeds vaker tegoed aan netwerkkabels.




Bijna sixtijnverslaafd!
Snel naar wat anders dus
Mij biedt de dactylus
Vast weer soelaas

Brengt me misschien een per
Acclamationembad
Instemming, huldeblijk
Luide hoera's!



Mondharmonica’s en het getokkel van gitaren
Peace en vrije liefde, uitgebeeld in handgebaren

Niemand die zich stoorde aan een hippie en een non
vrijend op een bankje naast een zwerver in de zon

Blote voeten, lange haren, dansen op het gras
Slapen met je liefje onder een geleende jas
Love was all. Het leven paste in een canvas tas



vervlogen is ze, opgelost in lucht
thin air, zoals de Brit het ook wel zegt
ze sprak geen woord en heeft niets uitgelegd
al fluistert door de stad een stom gerucht

ze zou voor iets of iemand zijn gevlucht
maar niemand kan in mensenwoorden zeggen
waarheen ze ging of dit relaas weerleggen
een oude man gaf slechts een diepe zucht

een zwaluw heeft haar mogelijk gezien
zo sprak een wijze vrouw genaamd Francien
maar jammer, zwaluwtaal beheers ik niet

en nog, al sprak ik elke vogeltaal
geen enkel dier gelooft dit dwaas verhaal
dus laat maar zitten ook als u haar ziet



De mens heeft geen idee wat of het kost
Om iemand na het vallen op te tillen
Dat moeten we na drie keer niet meer willen
Het is een veel te grote kostenpost

Per slot, sprak men van ’t christelijk tehuis
Viel Jezus ook maar drie keer met zijn kruis




De goorste taal kan hij naar vrouwen spuwen
Op stoepen grijpt hij hen van achter beet
Om hen met grof geraas op straat te duwen

Omdat hij troep uit afvalbakken eet
En slaapt op vuile hondenuitlaatplekken
Stinkt hij naar stront en pis, bedorven zweet

In winkels schuimt hij stelend in de rekken
Als hij geen moeders en hun kroost betast
Of in de fruithoek zich staat af te trekken

Ze zijn een schande voor de welvaartsstaat
Verwarde mannen en hun overlast
Maar is dat vooroordeel niet ongepast:
Het IS een schande voor de welvaartsstaat!


(De Treizijn is een vrij anonieme versvorm van Frits Criens, door hem gebruikt in een EO-radioprogramma als Dichter van de dag. Het rijmschema is aba bcb cdc edde: er hoort na regel negen een chute te komen. Het kwatrijn onder het rankere terza rima geeft gelegenheid om een onderwerp wat genuanceerder af te ronden dan met een distichon.)


 


 

 



Het gaat niet goed met vogels en insecten
We moeten het gebruik verbieden
Van glyfosaat en neonicotinoïden
Zo menen activisten en dyslecten



Bent u een dierenvriend?
Houdt U van knuffelen?
Wordt U van dwerghondjes
Hitsig en heet?

Koop dan een pluizige
Pomeriaanpuppy!
Onder die vacht
Zit een loeistrakke spleet!



♫ Een volks lied

 
Ha Willem van Oranje,
prinsheerlijk op je peerd!
We houden heus wel van je,
begrijp ons niet verkeerd.
Maar man, zoveel coupletten,
die echt geen mens onthoudt…
De bitterballen en de kroketten
worden allemaal koud.
 
We zoeken dus iets anders,
een kort maar krachtig lied.
Voor alle Nederlanders,
voor vreugde en verdriet.
Om luid te laten schallen
van Rottum tot Cadzand.
En daarna dan een berg bitterballen
waar je tong van verbrandt.



De eerste beurs voor uw voltooide leven
Hier ziet u onze suicidekist
Waarin u comfortabel wordt gewist
Gegarandeerd dat u de geest zult geven

Maar denkt u, dat bedrag kost me de kop
We hebben ook een leuk geprijsde strop.


In Toronto werd de eerste zelfmoordbeurs gehouden met

innovaties op het gebied van euthanasie en zelfdoding.



Soldaat, soldaat, soldaat, een hele rij.
Hier schittert en marcheert de bloem der natie.
Al lijkt er in het peloton geen plaatsie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Ze vechten met de waarheid aan hun zij.
Hun uniform toont weerbaarheid en gratie.
Al hebben velen al een decoratie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Dan gaan rebellen in de jungle schieten.
Ze zitten overal, zijn niet te pakken.
De brieven naar het thuisfront blijven blij.

De hitte, koorts, de beten van muskieten.
Veel maten worden afgevoerd in zakken.
Er past er altijd nog wel eentje bij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Rouw

 
Denkend aan Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen

en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
 
40 stille zwarte wagens
en een vreemde warme trots
die ik voor dit land nooit voelde
maar die mij doorstroomde plots
Bij de eerste kist, die stappen
Uit de macht van het gespuis
Hoor ons treurig moedig klappen
Holland brengt zijn doden thuis.
 
 

Koop koop koop