Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

x004a Bert van Helder 198x300

 

Op de site van het vernieuwde Meander magazine staat een recensie van de bundel Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten van Bert van den Helder. Inge Boulonois schreef de recensie, de link staat onderaan dit bericht.
 
Nu was het plan om hier de bundel ook inhoudelijk te bespreken, maar omdat Inge dat al voortreffelijk heeft gedaan volstaan wij met wat voetnoten en zullen we rijkelijk citeren uit een bundel die dat verdient. Daar beginnen we hieronder mee, en de komende tijd zullen we zeker nog eens plukken uit deze bundel.
 
Wat meteen opvalt is de fraaie cover met de formule die door de titel daarna dunnetjes wordt onderstreept. Mooi mat wit trouwens, wij houden ervan, en stevig karton, niet van dat flubberige spul. Dat de formule bij strikte ontleding 52 jaar zou opleveren mag de pret niet drukken. Maar valt u ons gerust aan op dit punt.
 
Een bundel met een grote diversiteit aan inhoud. Gedichten die strak in de vorm zitten - zoals ook de indeling in vier afdelingen, semi-vrije verzen, ritmisch sterke gedichten en kort werk dat vooral op de punchline is gericht. Dat laatste is niet altijd het meest geslaagd, in de gedichten die de lichte toets combineren met een serieuzere toon is Van den Helder op zijn sterkst en vindt hij ook een eigen geluid.
 
Als voorbeeld van bovengenoemde ritmiek, uit 'Ganzen' met een ik die op de dijk fietst met de wind in de rug: 'het pad is lang, het pad is recht/een grote groep met grauwe ganzen/komt van achter aangevlogen/richting wordt iets afgebogen/komen in mijn baan terecht'. Niet alleen wint deze taal aan kracht door weglating, ook de subtiele verschuiving van 'komt' naar 'komen' en van de groep als eenheid naar de zich om de fietser verspreidende ganzen is beeldend. Zo ook de onvermijdelijke afloop verderop: 'daar ik zelf nooit vliegen zal/geniet ik dubbel van mijn val'. Plezierig pessi-optimisme.
 
 
Mijn tante
 
Mijn tante was zo ijdel als een pauw
haar haren wit, haar blouseje strak gestreken
wat ik moet doen nu zij reeds is bezweken?
Ze houdt niet van die donkerzware rouw.
 
Dus zonder schuldgevoel hijs ik haar gauw
in haar antieke hagelwitte trouw-
jurk. O, wat wordt ze veel bekeken
als bovenaardse engel vergeleken.
 
En na een jaar of tien dan wil die vrouw
- al komt het niet zo aan op een paar weken -
dat ik dan haar skelet opgraven zou
en dat ik al haar botten mooi zal bleken.
 
 
Bert van den Helder

Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
Stichting Korreltje Zeezout, 2018
Bundel bestellen en verdere info: www.lichteverzen.nl

Recensie op Meander Magazine:

https://meandermagazine.nl/2018/12/bert-van-den-helder-een-jaar-is-vier-kwartaal-in-tweeenvijftig-lichte-gedichten/

 

ks

 

Omtrent een plofkip

'Plofkip geplofd' zo kopte pas
het sufferdje van Dintelsas.
Een plofkip schreef daarop getroffen:
'Wie zou er niet van zo'n kop ploffen,
want zelfs de allerdomste plofkip
beheerst de regels van 't kofschip.'

Frits Criens


Een ooi had laatst in Overbiest
Tot schande in haar hok gepiest
Denk echter niet, zo sprak het fokschaap
Dat ik nog langer in dat hok slaap
Een ram sprak toen: als ik een schaap fok
doe ik dat niet in ’t vieze slaaphok

Bas Boekelo


'Ik word', sprak 't fokschaap zwaar gefnuikt,
'te vaak als ezelsbrug misbruikt.
Ook wil ik graag van 't kofschip af;
die nepschuit wordt nog eens mijn graf.
Wie zou mijn oormerk willen dragen?
Ik ga het aan de fakespecht vragen.'

Wim Meyles

 

closet

Haar laarsjes en haar muiltjes en haar moonboots
Alsmede al haar pumps en zelfs de schoenpoets
Ze werden uitgesmeerd als inkooplast
Toen zij hem smeekte om een inloopkast

boggle

Van die razendsnelle zinnen
die niet stoppen voor een punt
en die ’s avonds door je hoofd gaan
als je nog niet slapen kunt
 
Ook al sluit je alle ramen
doe je alle deuren dicht
ze verdwijnen uit je kamer
haast nog sneller dan het licht
 
Graag zou ik ze willen vangen
voor mijn mooie-zinnenboek
maar zodra ik dat gedacht heb
zijn die zinnen alweer zoek
 

 

feestbomen

 

De winterzon werpt nog haar laatste stralen
De schemer komt, de avond valt al vroeg
Toch zal ik in het duister niet verdwalen
Ik weet de weg en er is licht genoeg
 
Ook als de nacht valt, voel ik me hier thuis
Mijn pad wordt fel verlicht door het geflonker
Tienduizend lichtjes leiden mij naar huis
Ik vind mijn weg wel, nergens is het donker
 
Ineens word ik omstraald door blauwig licht
En rode letters dwingen me tot staan
Ik staar verschrikt in een gefronst gezicht
De wijkagent kijkt mij bestraffend aan
 
'Je kunt het leuk vertellen, echt heel goed
Maar zorg eens dat je fietslicht het weer doet!'

 

 

snif

De wind is guur, de mist kruipt op
Een klok slaat half december
Het bonkt in mijn verkouden kop
Ik voel mij getverdember

beterschap

Zusters en shagverbod!
Jaap in de ziekenboeg
Pacemakertrubbels
Met achjes en wee's
 
Nadeel wordt voordeel, Jaap
Cardiologenvolk
Brengt je vanzelf
Tot patiënten-ob's
 

Onvolprezen en onvermoeibaar is Jaap van den Born, hoofdredacteur van Het Vrije Vers.
Hij is even weg, maar straks versterkt weer terug.

hebbehebbe

De Hebbedinges zocht iets
voor zijn verzameling.
We hielden een vergadering
en iedereen die kocht iets:

een vingerling, een rammelkast,
een tierlantijn, een rarekiek,
een janplezier, een beddenkwast,
een filippien, een wentelwiek.

Hij pakte alles uit en zei:
‘Er is heus heel veel aardigs bij
maar ik zoek toch een ander ding
voor mijn verzameling.’

We waren even sprakeloos.
Toen riepen we: ‘Wat wil je dán?
Een manebril, een mallejan,
een alikruik, een kraakdoos?’

‘Nee’, zei de Hebbedinges bits.
‘Maar zie je ooit een greintje,
een zier, een snars of sikkepit,
geef mij dan gauw een seintje.’


heerlijkavondjekl

sonnet project

 

Nu doe eens wat je altijd wilde doen
De wetten zijn voor anderen geschreven
De bonnetjes zijn zoekgemaakt door Teeven
Waarom zou JIJ dan doorgaan met fatsoen
 
Ook jij hebt een instinct tot overleven
Ook jij hebt soms een roze visioen
Blaas op die boevenbank en grijp de poen
De deugdzaamheid heeft jou te vaak misdreven
 
De hoogste tijd om Rembrandt te bevrijden
Het reisje naar 020 dus aanvaard
Het doek was lastig uit de lijst te snijden
 
Je werd door heel de Nachtwacht aangestaard
Maar kwam als held 010 weer binnenrijden
Dat maakt het leven nou de moeite waard
 
 
..............................................................
Een collaboratie, een estafette, een puzzelhinkstapsprong: het samenwerksonnet. Ben Hoogland kwam in den beginne met het idee, de estafettestokhouder geeft de eerste en laatste regel van het sonnet, bepaalt de regels mbt welke regelnummers op welke wijze als verdeelde paren door anderen kunnen worden aangevuld, een sluitend paar moet door allen die hebben bijgedragen worden ingevuld. Tenslotte wordt door de initiator gejureerd en de winnaar neemt het stokje over. Was dit onduidelijk, kijkt u dan eens op het forum hoe eea tot stand komt, daar kunt u ook vrolijk meedoen uiteraard. Dit was nummer VII, Frits Criens was stokhouder, hanna pest neemt het over. We gaan door tot nummer CLIV.

 

 

kast

Waarom die heisa toch?
Steeds dat geneuzel weer!
Twee oude sokken zijn
Ietwat verrast
 
Sorry hoor, wíj blijven
Schoonheidsbeschouwelijk
(Lepeltje, lepeltje)
Mooi in de kast
 



Je kotste in je soep want je was dronken
En hebt een tijdje op je bord gelegen
Alsof je niet in staat was te bewegen
En toen er plots een eind kwam aan je ronken
Omdat de buren luid de glazen klonken
Begon je boos te roepen dat ze stonken
En alles van hun tafel af te vegen
Maar verder viel je mij een beetje tegen



Stem met de motie mee
Taalvereenvoudiging
Vonnissen moeten goed
Voor zijn gekauwd

Weg met die zinloze
Jurisdyslexia
Eén woord volstaat
Dat is zoet ofwel stout

 

--- Voor de totstandkoming van de uiteindelijke versie mijn dank aan de inbreng van diverse forumleden! ---

 
(Op 22 november 2018 is er in de Tweede Kamer een motie ingediend en goedgekeurd die tot doel heeft het taalniveau van vonnissen terug te brengen naar B1: jip- en janneketaal
)



Glijdt wit bij schemer langzaam weg in zwart
En wordt de dag voorbij de grens geschoven
Waarachter een voor een de kleuren doven
Dan neem ik gauw een stukje blauw apart

Dat houd ik veilig in een zak verborgen
Als toegangskaartje voor een nieuwe morgen



Geen riba, geen maysir en geen gharár
En zeker niet haram gaan financieren
De nieuwe mode is halal-bankieren
Geen rente, geen gegok, en alles klaar

Een goede les voor onze oude banken
Want waar is elke crisis aan te danken?


Islamitisch bankieren kent wereldwijd een toename. Basisprincipes zijn o.a. geen rente (riba), het vermijden van te grote risico's (gharár), niet gokken (maysir), en duidelijkheid in transacties.

Mollepop met zijn baasjes Kees Stip en Katja
Foto George Visscher NVHN


Een slimme pup uit Wijk aan Zee
doet haast aan elke pupquiz mee.
En als hij scherp, gevat en wijs
beslag legt op de eerste prijs
dan komt hij na het kroeggedruis
tevreden quizpelstaartend thuis



Hij maakte in de hemel zijn entree
en bracht voor iedereen een letter mee.

(De grafisch ontwerper Unger ontwierp talloze lettertypen, waaronder de chocoladeletters voor Verkade)

Wijs: Mariah Carrey, ‘All I want for Xmas is you’)





Vlees

Ik wil geen quinoa pitten
Of tomaten consommé
Humus met gepofte knoflook
Hazelnoot- aardpeerpuree
‘k Hoef geen rode bietenburger
Want ik lijd aan groentenvrees
‘t Is voor mij pas kerstmis…met vlees

Feestelijk: courgettelinten
‘t Is of ze bij Albert Heyn
Teriyaki Ratatouille
Totaal van het pad af zijn
Roergebakken spitskoolroosjes
Daarvan word ik zenuwpees
‘t Is voor mij pas kerstmis…met vlees

Guacamole avocado
Zachte chutney met pompoen
‘t Is terreur nu ik het ook al
Zonder zwarte Piet moet doen
Allerhande grove schande
Elk recept dat ik daar lees
‘t Is voor mij pas kerstmis…met vlees


Uierboord en varkensballen
Schenkel vanglap bovenbil
Klapstuk baklap dikke lende
Op de barbecue of grill
Al wat knorde floot of rende
Zonder een dood beest
Is het voor mij geen kerstmis geweest!


(Mensen zijn woedend op Allerhande omdat het kerstmenu te weinig vlees bevat)



West Betuwe daar kon je dus op stemmen
Maar hij ging gister mooi niet over straat
Het gaat hem elke dag wat meer beklemmen
Hoe kennis van de taal verloren gaat

Zijn punt is even voor de goede orde
Hier moet toch echt een streep getrokken worden

( Hoofdredacteur Dikke van Dale stemt niet: West Betuwe mist koppelteken. Overigens is de correcte spelling 'Van Dale' en niet 'van Dale')



basb

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Moederdag (Gisteren)



Moederdag
Wat mijn vader in dat loeder zag
Met die rood gestifte poederlach
Mijn krop zit vol met Moederdag

Envelop
Zij zeurt nu al weken aan mijn kop
Wanneer kom je nou? Ik schrijf het op
De moederdagkaartenvelop

Dat gaat elk jaar zo 't is een show, niets aan de hand
Tot de eerste neut komt er heus geen trammelant

Moederdag
Zij houdt vol ondanks haar bloeduitslag
Dat zij chips en dat soort voeder mag
Mijn krop zit vol met Moederdag

Mm-mm mm-mm mm mm-mm

Koop koop koop