Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hier weten ze de eetlust op te wekken!
Volstrekt bourgondisch heb ik hier gesmuld
De blik op jouw bh, zo fraai gevuld
Dat ik haast niet meer gaf om ganzennekken.

’t Menu werd voortgezet... wij zouden vreten
Al waren we daarin niet opgegroeid -
En wijn had al zo rijkelijk gevloeid
dat ik alleen nog Courvoisier wou eten.

En bij het nagerecht veel calvados.
En dan verzaligd ronken als een os.

 


 

Nou ja; Katinka toch!
Meisje, je kletst maar wat
En het bewijs
Heb ik hier bij de hand 

Op deze kleurrijke
Toreadorposter
Kleedt ook de macho zich
Extravagant
De straatnamencommissie heeft de taak
Om straten enzovoorts een naam te geven
Dat is voorwaar een serieuze zaak
Men is daarin ervaren en bedreven
(Of andersom, het is me om het even)
Soms is het makkelijk en soms gezwoeg                     
Een goede, juiste naam, dat is het streven
Er is een grote voorraad, keus genoeg 

Dus; zijn er nieuwbouwplannen in de maak
Of worden oude plannen opgewreven
Dan heeft het comité in samenspraak
Al gauw een rijtje namen opgeschreven
Er mogen daaraan geen bezwaren kleven
“Zorgvuldigheid”, zo meent de hele ploeg
“Zien wij als  onze plicht, als regelneven,”
Er is een grote voorraad, keus genoeg

Toch twijfel ik soms aan hun goede smaak
Hun plannen lees ik  vaak met angst en beven
Want men bedenkt soms namen die ik laak
Zoals Triangel, Schoudermantel, Steven
Ik schenk hen nog wat namen om te saven;
Geweerloop, Knopenhaakje, Ziekenboeg
Geluidswal, Zolderkamer, Mijl op zeven
Er is een grote voorraad, keus genoeg 

Vriendinnen, houdt het sherryglas geheven
Terwijl je namen opschrijft in de kroeg
Want dankzij jullie, ladderzatte teven,
Is er een grote voorraad, keus genoeg
Er liggen veertien regels op de loer.
Ik weet nog niet of zij een valstrik spannen,
misschien mij naar verlegenheid verbannen
om een gedicht dat slechts een woordensnoer

is, zonder inhoud of belang; droog voer,
terwijl in fijner schotels, ranker kannen
de poëzie verlokt tot proeven van een
geraffineerder maal (zoals de Cour

du Nord serveert, zegt Michelin). Ach wat...
wie weet gaat het wel andersom, zodat
de verzen niet proberen míj te vangen

maar dat ik hén verleid. Kom dichterbij,...
kom, luister naar mijn sprakeloos verlangen,
verzin een lied, ver-zin wat leeft in mij.

De mug zoemt rond, tevreden en verwend
Na weer een toegebrachte bloedreductie
De dokter roept de volgende patiënt:
Alweer een dikke vrouw voor liposuctie

Twee miljoen jaren pas?
Nou, ik dacht gisteren
Neem nou bijvoorbeeld eens
Onze premier

Dat is toch zeker een
Chimpanseeachtige?
Nee hoor, de chimps
Doen nog duidelijk mee 

Dicht bij jezelf komen?
Vind nu je wáre Zelf:
In onze workhop
Dus breng een bezoek!

New Age is enkel maar
Identiteitsfraude
Koop van dat geld toch
Een wéldoordacht boek

 

Zo’n kwestie die totaal wordt uitgekauwd
Door horden kenners en deskundologen
Op hun beurt door de massa nagebauwd
Zodat je aandacht maanden onverflauwd
Zich focust op hun blablablabetogen,

Zo’n kwestie heeft zich in me vastgezogen
Mijn klare kijk vertroebeld en vergrauwd
De zaak ontwricht me zonder mededogen
Ik ben erdoor verlamd, het zou niet mogen,
Mijn denk- en daadkracht zijn geducht geknauwd

De Mexicaanse griep: met bruut geweld
Zou zij zich als een pandemie verspreiden
Wat zeker tot mijn ondergang moest leiden
En ja… de angst ervoor heeft mij geveld

Ik heb de zaken nog eens afgewogen,
heb mij heel openhartig afgevraagd
of u een oude freule soms graag plaagt,
wellicht is uw imago slechts gelogen.
 
U kan misschien op buik en kaalheid bogen,
als Don Juan bent u niet half geslaagd.
Ik wed dat u in bed ook sokken draagt
en zoiets kan de wellust niet verhogen!
 
Neen, neen, uw mooie woorden zijn bedrog!
Ik zoek me zelf een laatste-reisgenoot:
nog jong, gespierd, behaard en cash betaald,
 
die om mijn landgoed, geld, kasteel niet maalt.
Toch erft die lieverd alles bij mijn dood:
van adel wordt mijn blauwe Duitse dog.

 

u bent pas tachtig, dat is wel wat jong
ik val alleen op terminale vrouwen
met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen
u bent, zoals dat heet, 'still going strong'

maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong
omdat mijn libido u zal benauwen
en snel, ik denk een weekje na het trouwen
zal zorgen dat u hunkert naar de gong

en als uw laatste uur dan heeft geslagen
in 't liefdesbed dat ook uw sterfbed bleek
dan ben ik 'uiteraard' totaal van streek
maar zal mijn lijden als een kerel dragen

ik neem contact op, gauw, nog deze week
u zult genieten van uw laatste dagen

Wat een natuurtalent!
Raymond van Barneveld
Had het al heel erg jong
Onder de knie

Hij won als kind al een
Ezeltjeprikconcours
Las ik zojuist
In zijn biografie

Geachte Heer Modaal, hier schrijft een fan
van de contactrubriek in menig krant,
door uw annonce aangesproken want
het toeval wil dat ik van adel ben:
 
Gravin van-Eberstad-in-Nederland,
al meer dan tachtig, maar nog vlot ter pen,
fortuinlijk, kinderloos, bemind door hen
die willen erven langs groottantes kant.
 
U zoekt een rijke “taart” die weldra sterft?
Ik wens geen luiaard-in-verfrommeld-pak,
alleen een jonge, energieke vent
 
die liefst de hele kamasutra kent.
Pas na bewezen diensten op dit vlak
wordt er gehuwd en na verloop... geërfd!

Stop waisting energy!
Help save our planet now!
Earth can be Eden
For men and for mice!

We can achieve this by
Sustainability
Listen, you postmen
And stop ringing twice!

 

 

beschaafde heer, wat grijzend langs de slapen
en bovenop de schedel, zeg maar kaal
wel lief, niet noemenswaardig geniaal
de levenslust nog niet op apegapen

geen lichaamsbouw als goedgetrainde knapen
het maandsalaris uitgesproken schraal
de woning, tja … geen villa, meer modaal
de buik is daarentegen welgeschapen

zou graag, omdat het maar niet lukt te sparen
eens kennismaken met een rijke taart
geen kinderen en hogelijk bejaard
derhalve niet van plan nog te verjaren

dus bent u rijk en bijna doodverklaard
dan heb ik tegen trouwen geen bezwaren

 

 

De komende dagen verschijnt er elke dag een nieuw gedicht uit het vierluik van Daan de Ligt en Vera De Brauwer (ja, met hoofdletter D)

 

 

"Wat zou er in zitten?
Niemand aanwezig, nu...
Dus die gelegenheid
Neem ik te baat

En werp een blik in dat
Bijouteriedoosje -
Wat", dacht Pandora,
"Kan dat nou voor kwaad?"

Preekverbod/Spreekverbod
Wat een verschil nietwaar?
En dat alleen
Door die enkele s

Volg dus met rijmen een
Diversiteitsbeleid:
Dankzij rijk rijm
Ontstond ook de SS

 

Hieronder zie je het beroemde spelling checker poem, ontelbare malen in ontelbare versies te vinden op internet, meestal onder de naam 'Anonymous'.

Dit is de oorspronkelijke versie van Jerry Zarr uit 1992.
Dit moet toch ook in het Nederlands kunnen. Benieuwd wie hier zijn tanden op stuk wil bijten.

CANDIDATE FOR A PULLET SURPRISE


I have a spelling checker.
It came with my PC.
It plane lee marks four my revue
Miss steaks aye can knot sea.


Eye ran this poem threw it,
Your sure reel glad two no.
Its vary polished inn it's weigh.
My checker tolled me sew.


A checker is a bless sing,
It freeze yew lodes of thyme.
It helps me right awl stiles two reed,
And aides me when aye rime.


Each frays come posed up on my screen
Eye trussed too bee a joule.
The checker pours o'er every word
To cheque sum spelling rule.


Bee fore a veiling checkers
Hour spelling mite decline,
And if we're lacks oar have a laps,
We wood bee maid too wine.


Butt now bee cause my spelling
Is checked with such grate flare,
Their are know faults with in my cite,
Of nun eye am a wear.


Now spelling does knot phase me,
It does knot bring a tier.
My pay purrs awl due glad den
With wrapped words fare as hear.


To rite with care is quite a feet
Of witch won should bee proud,
And wee mussed dew the best wee can,
Sew flaws are knot aloud.


Sow ewe can sea why aye dew prays
Such soft wear four pea seas,
And why eye brake in two averse
Buy righting want too pleas.


Jerry Zar, 29 June 1992


Jerrold H. Zar
Graduate School
Northern Illinois University
DeKalb, IL 60115


Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

'Wat een leuk kacheltje!
Volmassief speksteen, niet?
Gôh, wat een hitte zeg
Is dat niet duur?'

'Nee, ik vaar blind op het
Ecologieforum
Dus je begrijpt wel:
Ik kocht hem vol vuur'

 

 

 

Het kleine vrouwtje pakte plots mijn hand
En trok me bij haar kermistent naar binnen
Ze zag in mij allicht een goede klant
En hoopte snel wat zakcentjes te innen

‘Zeg vrouwtje, ’ sprak ik quasinonchalant
U zult eerst mijn vertrouwen moeten winnen’
Haar ogen spuwden vuur. Ik vroeg: ‘Contant?’
Of kan ik hier in deze tent ook pinnen?’

‘Ik zie, ik zie…’ (nu moest ze wat verzinnen)
‘Ik zie u op een wit, verlaten strand
U bent een mooie vrouw aan het beminnen
‘Ik zie… dat u verschrikkelijk verbrandt!’

‘Genoeg!’, riep ik ontstemd: ‘Dit wordt te dol
Mevrouw, u heeft de zomer in uw bol!’

 

Ach, die marxistenspraak!
Domme clichéderrie
Inhoudsloos staatsgebral
Bot gedicteerd

Neem nu een straatnaam als
Improvisatiestraat:
Kan het nóg minder
Geïmproviseerd?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ideaal



In ’t midden van een dranklokaal
is iemand in bevlogen taal
vol overtuiging aan het woord
en schetst een maakbaar ideaal.

Een prachtidee, het plant zich voort
dringt door tot in het verste oord
en voor je ’t weet streeft men massaal
naar iets dat aan de einder gloort.

Totdat de zaak door twist ontspoort
en men elkaar op grote schaal
vol vuur het schedeldak doorboort

waarna men ietwat theatraal
standrechtelijk de man vermoordt
die ooit begon met het verhaal.