Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Nog even en het Nederlands is slechts voor hobbyisten
Want Engels lijkt de voertaal in ons kleine kikkerland
’t Is trigger, deal, fuck, shit, en roots. We laten ons niet kisten
En lezen nu de krant met Prisma Engels bij de hand


‘Nog even en onze taal is alleen voor hobbyisten’ klaagt Frans Zonneveld in AD 28-9. Met ‘hobbyisten’ bedoelt Zonneveld waarschijnlijk ‘liefhebbers’



Nacht in Sicilië
Tsjirpende krekeltjes
Ook worden bronstige
Kikkers gehoord

Soms klinkt een ijzige
Porcamadonnaschreeuw
Als er een maffiabaas
Wordt vermoord

 

Wie wil weten hoe het verder gaat moet het boek kopen.



Onder limoenbomen
Schitterend zwemwater
Vrolijke klanken
En vriendelijk volk

Dit is een heerlijke
Strakblauwehemeldag
Nergens een weeralarm,
Nergens een wolk


Morgen zien we hoe het verder gaat!



Ik houd alleen van verse vis
Dus geeft u mij een nieuwe haring
Met deze is beslist wat mis
Ik houd alleen van verse vis
En hoef geen stuk geschiedenis
Dat lijdt aan ernstige verjaring
Ik houd alleen van verse vis
Dus geeft u mij een nieuwe haring



Godsammekrake, zeg
Schelden en kankeren
Tering en k*t zijn vaak
Niet van de lucht

Nu maar eens géén geinig
6LGW-vondstje
Tjee! Schreef dit vers in een
Vloek en een zucht



Op het tentamen wist ik het niet meer!
Ik raakte in paniek, begon te zweten
Hoe kon ik het op dit moment vergeten
Hoe eindigde 'De Avonden' ook weer?

Ik wilde spieken, maar daar liep meneer
Zo waakzaam als een leeuw die nog moet eten
Ik vocht een stille strijd met mijn geweten
Zou ik het wagen voor die ene keer?

Mijn handen gleden naar mijn boekentas
Maar net voor ik het vond - daar had je hem!
Zijn aanblik deed mijn stoute vingers beven

Zijn ogen flitsten achter brillenglas
'Het is gezien', zo donderde zijn stem
'En het is niet onopgemerkt gebleven'



Boemerang


Stressen in Downing Street!
Salzburger Trauerspiel
Britten zijn bang voor
Hun brexitbesluit

Luid klinkt remain uit het
Blijf-in-de-uniekamp
Boven Theresa d'r
Mayday al uit!



Dit is de bodem waar ik werd geboren.
De stad, het huis, de plank die ritmisch kraakt
klinkt als een juichend startschot in m'n oren:
dit is de kamer waar ik werd gemaakt.

Ver uit den vreemde tot u weergekomen
zie ik de nieuwbouw rond uw oude hart.
men heeft de weegbree weten in te tomen;
het slingerpad, tesaam zijn wij verstard.

Maar 't Paterswoldse meer blinkt even klaar, en
'k zie bootjes en bistrootjes langs de kant.
Straks mag ik met het busje mee naar Haren
naar middageten, krant en kamerplant.

Dit is mijn land, hier ben ik kind geweest,
door hang naar water had ik het verlaten.
Verpaupering woedt nu in vele straten
maar in mijn uitgebluste geest het meest.


Naar W. Brandt



I
Muren en prikkeldraad!
Eeuwige breinbrekers
Woorden waarvoor
Je geen toepassing weet

Vind maar iets zinnigs bij
Spreewaldergurkenpot
Los van de film waar
Dit versje naar heet!

II
Wrange herinnering!
Spreewaldergurkenpot
Wachtte de glasbak
Na val van de muur

Hij was wel groots in zijn
Onaanstootgevendheid
Echter zijn Gurken
Die waren te zuur!

III
Wat heet vereeuwigen!
Onaanstootgevendheid
Gold na de Wende
Voor Lenin niet meer

Volkswoede zong hem een
Gruzelementenlied
Sloopte zijn standbeelden
Spoog op zijn leer!



De leg wordt stilgelegd
En kippen gaan tekeer:
Het voer is veel te slecht,
We pikken het niet meer



Een oude steeg, ternauwernood verlicht,
zo nu en dan bezocht door kroegpubliek

Een muur weerkaatst getik van hoge hakken

Met handen weggestoken in zijn zakken
krijgt Jack de Ripper vanuit een portiek
contouren van een nieuwe prooi in zicht

Prelude op een naderende moord.
Beleeft de jonge vrouw die hij bespiedt
in deze steeg haar laatste ogenblikken
wanneer zijn mes opeens tevoorschijn schiet
en zij niet eens de kans krijgt om te schrikken?
Misschien omdat hij steeds beroerder ziet
of puur van ouderdom niet meer kan mikken:
Haar hakken tikken onbekommerd voort.



je kunt zo snakken soms naar wat geluk
en ondanks tegenslag op tegenslag
verflauwt je hoop niet op de grote dag
je maakt je daarbij ongezond vaak druk

een raad wil ik je geven: laat het lopen
en kap eens met dat stomme loten kopen



'Mijn strijd' wordt goed verkocht; het staat op drie -
krijgslustig schrift in duister tijdsgewricht.
Na jaren van censuur bezweert het licht
van openbaarheid deze dystopie.

Het kampt nog wel met nummers twee en een:
een kookboek en een chicklit-fenomeen.



De helft van alle dutchies is te zwaar
Het BMI getal roept luid: gevaar!
Ons kleine stukje land groeit ongezond
We zakken met z’n allen door de grond

Een slimme tip: beweeg, val af, maak lol
Dan is ons drukke land iets minder vol



Lang leve Bredero
Schilder toneelschrijver
Boertige dichtervorst
Heeft goed geboerd

Jammer alleen van die
Anagrammatische
Tragipotsierlijke
Bijklank: beroerd!

 Morgenstern, screenshot

Leestekenland kan niet meer bogen 
op een volmaakte maatschappij. 
 
De komma en de punt betogen: 
‘Puntkommavolk draagt nooit wat bij!’ 
 
Meteen vormt zich een actiefront: 
de Weg-met-de-puntkomma-bond. 
 
De vraagtekens zijn weggeslopen, 
die houden graag hun opties open. 
 
Snel smoort men tussen accolades 
’t gekreun en de jeremiades 
 
van de puntkomma’s, en met haken 
voorkomt men dat ze stennis maken. 
 
Dan komt het minteken, en baf! 
– het trekt ze van het leven af. 
 
De vraagtekens zijn terug en kijken 
hoofdschuddend naar de verse lijken. 
 
Maar ai! de strijd is niet gedaan: 
gedachtestreep valt komma aan – 
 
en snijdt hem snoeihard door de hals 
zodat hij – na onthoofding – als 
 
puntkomma, dodelijk verwond, 
zijn bloed mengt met die op de grond. 
 
Men draagt de beide typen stakkers 
in stilte naar de dodenakker. 
 
Wat rest van de gedachtestreepjes 
sluit zwijgzaam aan, met zwarte sleepjes. 
 
Het uitroepteken preekt van vrede, 
dubbelepunt deelt pepermunt; 
 
bevrijd van komma-achtigheden 
sjokt men naar huis: streep, punt, streep, punt… 

Christian Morgenstern (1871-1914)


  
Im Reich der Interpunktionen 
 
Im Reich der Interpunktionen 
nicht fürder goldner Friede prunkt: 
 
Die Semikolons werden Drohnen 
genannt von Beistrich und von Punkt. 
 
Es bildet sich zur selben Stund’ 
ein Antisemikolonbund. 
 
Die einzigen, die stumm entweichen, 
(wie immer), sind die Fragezeichen. 
 
Die Semikolons, die sehr jammern, 
umstellt man mit geschwungnen Klammern, 
 
und setzt die so gefangnen Wesen 
noch obendrein in Parenthesen. 
 
Das Minuszeichen naht und – schwapp! 
Da zieht es sie vom Leben ab. 
 
Kopfschüttelnd blicken auf die Leichen 
die heimgekehrten Fragezeichen. 
 
Doch, wehe! neuer Kampf sich schürzt: 
Gedankenstrich auf Komma stürzt – 
 
und fährt ihm schneidend durch den Hals – 
bis dieser gleich – und ebenfalls 
 
(wie jener mörderisch bezweckt) 
als Strichpunkt das Gefild bedeckt!… 
 
Stumm trägt man auf den Totengarten 
die Semikolons beider Arten. 
 
Was übrig von Gedankenstrichen, 
kommt schwarz und schweigsam nachgeschlichen. 
 
Das Ausrufszeichen hält die Predigt; 
das Kolon dient ihm als Adjunkt. 
 
Dann, jeder Kommaform entledigt, 
stapft heimwärts man, Strich, Punkt, Strich, Punkt… 



Hij wenkte met een kort gebaar
Ik was meteen verkocht
De man had lang en golvend haar
Hij wenkte met een kort gebaar
En zei de slavenhandelaar
Dat ik precies was wat hij zocht
Hij wenkte met een kort gebaar
Ik was meteen verkocht



 Ballade van kleine Nel

 
Kleine Nel ontweek het onmens
Dat haar echte ma niet was
Vaker gooide die haar stiefkind
Ter verdrinking in een plas
 
Net die morgen borg haar vader
Na een nachtje dievenpad
Twee reptielen in de kelder
Waar het kind geen weet van had
 
Op haar vluchtplek was het donker
En de lichtknop hing te hoog
In een hoekje lag een mamba
Die zijn gif al naar haar spoog
 
Zij verzette zich manhaftig
Maar het beest was sluw en slecht
En sindsdien is Nel onvindbaar
In de plas is reeds gedregd
 
IRT'ers staan voor raadsels
Kenners tasten blind in mist
Naar het hoe van haar verdwijning
Wordt in talkshows druk gegist
 
Red alert en helderzienden
Brachten in de zaak geen schot
Ook een moordbedrag aan tipgeld
Trok het onderzoek niet vlot
 
Vader zoekt door dit verlies
Hulp bij Peter R. de Vries



Mag dat nog kunst heten?
Grofgestoord lijnenspel
Prent van een
peuter met ADHD

Aan de verering van
neopsychotische
kunstwerken doe ik
voorlopig niet mee

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Estafette: De mooiste dag van je leven I

Het zit erop. We zijn z’n volk ontvlucht!
Nu na een week de stress is afgenomen
En ik een beetje tot mezelf kan komen
Denk ik: Waaraan verdiende ik die klucht? 

Nooit leed een bruiloft onder zo’n kwaad omen:
Twee ouders in de illegaliteit!
En dat wat fout kon gaan ging fout. Geheid!
Een rampdag voor m’n jonge-bruidjes-dromen

Het kondigde zich aan, voor het ontbijt,
Toen ik – niet eens gekapt – al mee moest zoeken
Zo leer je dan hoe koninginnen vloeken
want Alex’ moeder was haar haarlak kwijt

Gelukkig werd het literblik gevonden
Zodat we toch die Gouden Koets in konden  

Koop koop koop