Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Shorttrack

De rijders komen langzaam aangegleden
Rumoer verstomt; een diepe stilte valt
Net voor de starter “ready?” roept en knalt
Wordt zachtjes nog een schietgebed gebeden

De hal ontploft; de scherpe ijzers vonken
Eén hand aan ’t ijs, het strakke bochtenwerk
De favoriet vooraan houdt nu heel sterk
Het gaatje dicht – de wedstrijd lijkt beklonken

Intussen: in de commentaarcabine
Staan kaken strak, de vuisten zijn gebald
De pols versnelt, het hok begint te stomen

De finish flitst, op Molotov benzine
Wordt het gejuich de ether in geknald:
Er is weer een reporter klaargekomen



Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.
Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje,
al wierp ik achteloos mijn boemerangetje
en kreeg hem daarna keihard op mijn snoet.
Ik deinsde achteruit, recht in een stangetje.
De dokter heeft het ding toen met een tangetje
en veel geduld verwijderd uit mijn voet.
De vloerbedekking zat onder het bloed.
Al ben ik bij de dokter dan geen bangetje,
de kosten zie ik bevend tegemoet.
’s Mans rekening vult vast een heel behangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.



Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort
Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Als wormen zich reeds aan mijn lichaam wagen
Of iets zich in mijn kale schedel boort
Of anders aan mijn pezen zit te knagen
De helse reuma legt zijn valse lagen
Als is het van een nieuw ontwikkeld soort
Waarmee het dan ook ijzingwekkend scoort
En scheuten door mijn dunne lichaam jagen
Mijn darmen zijn al jarenlang ontspoord
Maar ik kan pijnen eindeloos verdragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort



Wanneer ik ooit ten hemel of ter helle
genood word en voorgoed de tijd uit raak
rest culinair nog een postume taak
voor mijn getrouwe weefsels en mijn cellen.

Ik houd hier geen pleidooi voor koppensnellen,
de ietwat botte vorm van volksvermaak
toch acht ik het volstrekt niet in de haak
mij ongebruikt ter aarde te bestellen.

Begin voorzichtig met amandels pellen,
breng dan de lever boterzacht op smaak
en laat hem op een bed van pastinaak
door licht gebakken niertjes vergezellen.

Het schraal restant van knoken en van vellen
doet het verrassend goed in frikadellen.



Een valk is snel en doelgericht
Een uil is wijs en kraakt zijn brein
Dus te snel denken zal wellicht
De valkuil van de valkuil zijn



We hadden onze zaken snel beklonken
Niet denkend aan mijn plicht tot celibaat
We hadden onze zaken snel beklonken
Dus ligt ze kwijlend onder me te ronken
Onwetend van haar aandeel in de daad
Door liefdespijn was ik al diep gezonken
En zij stond op een hoek naar me te lonken
Een asfaltdistel, onkruid van de straat
Ze leek op jou die mij wreed heeft versmaad
Terwijl ik je mijn jawoord had geschonken
Maar die als maagd nu naar het klooster gaat
Dus lig ik met je lookalike te bonken
Niet denkend aan mijn plicht tot celibaat


De Fatras, voortgekomen uit de fatrasie, is een oude Franse versvorm, met rijmschema  ABAabaabbabaB. De eerste twee regels hebben een serieuze, liefst clichématige, kitscherige inhoud, waar de rest van het gedicht een parodie op vormt.
Zie voor verdere info: de.wikipedia.org/wiki/Fatrasie



het politiek orgaan heeft dus besloten
de donorwet is eindelijk een feit
dat maakt ons speelbal van de overheid
een lichaam harteloze idioten

ze hebben al voldoende op hun lever
dus nee, geen rijksgeklier, ik word geen gever



Zet de stereo op veertien
Geef een zwieperd aan de knop
Nooit, nee nooit zul je haar weerzien
Jij en zij, het zit erop

Laat het in je keelgat gloeien
whisky, rum, jenever, gin
Morgen kan je echt niet boeien
want de toekomst heeft geen zin

Swipe een beetje rond op Tinder
Zet de dames op een rij
Links of rechts, je wordt geen vinder
Je denkt enkel: waar is zij?

Je wordt wakker uren later
Er wordt op de deur gebeukt
Heel je wezen heeft een kater
Heel je leven is verneukt



Oei! ‘In verband met opening gesloten’
Dat kan, denk ik, alleen maar bij een brug
Maar nee, die foto is daar niet geschoten
Hier varen naar mijn weten nergens boten
Dus lijkt me die geschreven boodschap stug
Of maak ik mogelijk van deze mug
Een olifant en zijn het slechts malloten
Die uiterst vindingrijk en vliegensvlug
Hun nieuwe kledingzaak willen promoten
Ik kom straks wel na sluitingstijd terug!



Hij kwam met hoge snelheid van de schans
En vloog daarna wel honderdtwintig meter
De sprong was goed, de landing kon nog beter
Medailles kreeg hij niet, maar wel een krans



Dat ik haar in de J. P. Coenstraat zag
Betreur ik nu al jaren elke dag
En niet omdat ik met haar ben getrouwd
Maar goeie God, wat was die straatnaam fout



Volop genieten, hoor!
Langlaufen, schansspringen
Snowboarden, kortom
Van wat net begon

Straks is het over door
Temperatuurstijging
Kou gaat verdwijnen
Als sneeuw voor de zon



Vandaag zal er een dichter overlijden
Zoals ook gister en de dag daarvoor
En morgen zal het vast niet anders zijn

Met ademloze woorden staakt het strijden
Slechts hoorbaar voor het goed geoefend oor
Getuige van de stilte binnenin

Onsterflijkheid is ook voor schrijvers schijn
Geen dichter kan zich van de tijd bevrijden
Al klinken zinnen soms nog eeuwen door

Dus al bepaal je metrum en refrein
En kies je woorden voor een fraai begin
Het slot is voor ons allemaal te groot

Nee, niemand kent het einde van de zin
Er is niets ongerijmder dan de dood



Mijn buurman links leeft enkel voor de Spelen:
de opening en alle vijftien dagen.
En met een carnavalsparadewagen
zorgt buurman rechts voor zotte taferelen.

Die volksaffaires zijn voor mij passé.
Geef mij maar Britt van paardenpraattv.



Hij was een weekje inclusief
Met aan zijn pols een gele band
Hij koos een lekker, tropisch land
Het eten goed, de meisjes lief

De rijst, de vis, het bier, de beef
Hij werd door vraatzucht overmand
Hij was een weekje inclusief
Met aan zijn pols een gele band

Hij kwam geheel aan zijn gerief
Lag alle dagen aan het strand
Zag van het land uitsluitend zand
Als hij zich van zijn stoel verhief,
Hij was een weekje inclusief



De broers 4tuin zijn met hun vieren,
Zo vriendelijk en in4meel
Zij hebben niets met 4mulieren
Die vallen het 4nuis ten deel

Leest u het cijfer vier als ‘for’
Dan snapt u vast wel mijn gemor


De dierenambulance hier ter stede draagt als motto ‘dieren 4u’.



Een auto in de ruimte is
Best leuk voor op de foto
Maar wat ik zelf veel vaker mis
Is ruimte in de auto



Er school eerst geen gevaar in ons gesprek,
De taal bleef soepel heen en weer bewegen
Tot woorden die wat meer pretentie kregen
Elkaar gingen verdringen van hun plek

Waarna opeens door dreigend plaatsgebrek
Emoties rap tot grote hoogten stegen
En woede die tot dan toe had gezwegen
Tenslotte zorgde voor een flink echec

Het heeft geen zin bij onmin en bij schaken,
Die ik voor het gemak hier samen vat,
Elkaar tot inzet van de strijd te maken

Omdat het juist de charme is van mat
Dat je alleen de koning kwijt kunt raken
Maar niet degeen met wie je ruzie had

U heeft het wellicht meegekregen in het kader van de uit de hand lopende uitwassen van de #metoo-discussie; de nieuwe beeldenstorm is begonnen. Neem nu de verbanning van de schone kunsten naar de kelders van musea, bijvoorbeeld het schilderij 'Hylas and the Nymphs' van John Waterhouse door de Manchester Art Gallery.

Naar verluidt hangt het werk weer aan de wand. Maar als men dan toch vertwijfeld gaat zeulen met die spullen, doen wij graag de suggestie om een onherstelbaar verbeterde variant terug te hangen. Als voorbeelden hieronder die van Frits Criens, een voorproefje uit zijn bij Uitgeverij Liverse te verschijnen 'Vreemde Onthullingen', of die daaronder van Inge Boulonois. Of allebei natuurlijk.

 

 

 

 

 
I.M.
 
Toen ik je zag droeg je dezelfde das
Als ik, de Campbellclan in vol ornaat
Je wist ook dat dat kon, dat schiep een band
 
Mijn pa mocht Black & Tan en had een Opel
Daar koop je weinig voor, we praatten wat
Over toevalligheid en er was wijn, we rookten
 
Het thema van de avond was je hart
Je werd geïnterviewd, ik schrok hoe open
Je sprak over de tijdbom in je bast
 
De nazit was geweldig, veel verhalen
We deden Gerrit na, er werd geproost
Op hen die vielen en het werd te laat
 
We namen afscheid. Veel nog te vertellen.
Ik zou nu hier een punchline moeten hebben.
 
 
Peter Knipmeijer
 

Menno Wigman is op 1 februari overleden, 51 jaar oud.
Een groot gemis voor iedereen die hem kende en voor de poëzie.
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

'Ik was je kwijt voordat ik je bezat"




Ik was je kwijt voordat ik je bezat
Ik mocht je in het rijwielhuis bestellen
En als je klaar was zouden ze me bellen
Toen dat gebeurde bleek al na drie tellen
Dat jij een paar uur eerder was gejat

Ik was je kwijt voordat ik je bezat
De fietsenbaas die haastig aan kwam snellen
Vertelde mij, maar dat was te voorspellen,
Dat de politie nog geen dader had gevat

Ik was je kwijt voordat ik je bezat
Dus was de vraag die mij het meest deed kwellen
Wie was de boef die nu mijn rijwiel had

Mijn fietsersloopbaan startte met vals plat
Ik was je kwijt voordat ik je bezat


Krimpsonnet (bedacht door Niels Blomberg). Refreinregel "Ik was je kwijt voordat ik je bezat" uit 'Dit alles'van J.P. Rawie.

Koop koop koop