Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Te sterven ergens aan een spoorweglijn
en niet door zoiets slooms als touw of pillen.
Maar wat ik nog het allerliefst zou willen
is om het leven komen in een trein.

Dan droom ik van een eind vol dramatiek:
ontsporen met de Intercity Driek.

(Dit gedicht verschijnt van de week ook in de reeks Drentse sonnettettes op www.huusvandetaol.nl)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gemis




Mijn lief heeft nimmer een bh'tje aan
En met een slip heb ik haar nooit gezien
Vindt u haar dracht aanbiddelijk misschien
Nou, ik voel mij erdoor tekort gedaan

Al jaren blijf ik er vergeefs naar snakken
Dat ik haar fraais genotvol uit kan pakken