2022
 
 
Je piekert wat zo’n jaar weer brengen zal
Moet ik nu blindheid, breuk en wratten vrezen
Betaalt het ziekenfonds nog mijn prothese
Raak ik door botontkalking in verval?
 
Of door de alcohol aan lager wal
Met iets waarvan nooit iemand is genezen
En word ik daarvandaan dan doorverwezen
Naar ene Petrus in een aankomsthal?
 
In jaren ben ik meer dan middelbaar
Hoewel ik u nog steeds niet ben ontstegen
Groeit wel het risico daarop per jaar
 
Intussen wordt door mij nog niet gezwegen
Al haal ik soms wel zaken door elkaar
Ik wens mijzelf daarom veel heil en zegen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

P-remière

We eindigen daar, waar het begon
In1939 begon Heinz zijn studie in Rotterdam en was in 1941 verantwoordelijk voor de opheffing van het Rotterdamsche Studenten Corps door een de Duitsers onwelgevallige publicatie. Na zijn gevangenisstraf week hij uit naar Zwitserland en vertrok van daaruit in 1944 als vrijwilliger naar het bevrijde Parijs met een rodekruiscolonne.
Hij hield zich na de opheffing hiervan een poos in leven als barpianist voor Amerikaanse soldaten. Na zijn terugkeer hervatte hij zijn studie in Rotterdam en werd secretaris van het herrezen Rotterdamsche Studenten Corps.
In de Rotterdamsche Studenten Almanak van 1945/46 verschenen zijn eerste gedichten in druk.
Vandaag als herinnering beelden van deze unieke uitgave.
De illustraties zijn ook van hem, (behalve zijn portret voorin ) en we zien in de teksten al de latere woordkunstenaar. Het bluesnummer is ongetwijfeld geïnspireerd op zijn tijd in Parijs.