Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Nou, herfst is anders ook niet mis.
Met griepprik, borstrok, levertraan.
trekt iedereen weer kleren aan.
Voor broek uit is het veel te fris.

Nu kleurt het lichaam weer naar wit.
Door buikaangroei verdwijnt het lid
in het verstrijken der seizoenen.

Wat zo vrijmoedig werd getoond
ziet nu slechts licht als ’t wordt verschoond.
Het geurt ook minder naar limoenen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Herinnering aan Holland



De Nederlandse dorpen lijken soms een grap:
bijvoorbeeld Zwarte Haan of Zwarte Ruiter, Buil,
of Raar, of Vuilendam, of Vuile Riete, Vuil-
pan, Monster, Belgenhoek, Lakei of Scheveklap.
Je komt in Nederland soms rare namen tegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
o Bartje, Ketelbinkie, Sjaalman, Frits van Egters,
o brug bij Bommel, oude rietenmattenvlechters,
o spruitjes. Nederland, jij bent mijn kampioen en
des avonds komt een ieder immer ongelegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

Het is hier waarlijk alle dagen altijd zo’n
geweldig toffe boel, vol met gezelligheid,
een land van koeien, varkens, Brahman zonder meid,
van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn.
Mijn lege hart, verloren zijn de prille wegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

Prins Bernhard hield van Neerlands trots: van frikandellen,
en ook de Candy liet hem flink zijn hart versnellen,
al wordt dit door de RVD geheel verzwegen,
o land van mest en mist, van vuile koude regen.

Koop koop koop