Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Zodra ik dichten ga moet ik wel rijmen
mijn woorden zijn als rozen in een perk
het duidelijk gevolg van tuinmanswerk
het ‘heim’ gevangen in een kring geheimen

die als een buxushaagje strakgesnoeid
het kader vormen van wat ik wil tonen
een schilderij in vaste tekstpatronen
waarmee ik mij vrijwillig heb geboeid

het kan een zachte zucht zijn om te delen
een glimp van een gedachte over zon
een tafereel vol zinnen om te strelen

dat ik niet anders doen zou als ik kon
omdat die milde dwang nooit gaat vervelen
al snap ik ook geen hout van het jargon
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Horseblues

Een paard dat moe van paardenwerk
Zich eens wat wou verzetten dacht:
Ik ga de paardenbloemetjes
Eens duchtig buitenzetten!

Het ging een paardendancing binnen,
Koos fluks een aardig merriejong
En greep het bij haar paardenmiddel
En danste menig paardensprong.

En toen dat paard, vermoeid van 't dansen
Tevreden aan de tapkast hing
Dronk het wel twintig glazen Horse-ale
Tot het zowaar aan 't lallen ging

Het zong z'n oude lievelingswijsje:
"Daar bij die paardenmolen",
Waarna het hinnikte en zeurde:
"Wie heeft mijn lief gestolen?"

Doch daar zijn liefje was verdwenen
En zijn stabiliteit meteen
Besloot het zonder te betalen
Naar stal te keren, en ging heen.

Maar toen de barhengst protesteerde,
Sloeg het met zeven paardenkracht
Zijn paardenvoet op een der tafels
En brieste tamelijk onzacht:

'Ik vraag mij waarlijk met verbazing
Waar u zulke onzin haalt,
Is het ooit al voorgekomen
Dat een paard zijn drank betaalt?"