Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.

Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.

Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.

Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kom maar

Kom maar met je doemgedachten

Met je angst en tobberij

Met je grotemensenklachten

Je verbeten razernij

 

Kom maar met je lange wachten

Op een leven vrij en blij

Met je slapeloze nachten

Kom maar met de hele brij

 

Kom maar met je zware vrachten

Al je tevergeefs geschrei

Met je uitgebluste krachten

En je eenzaamheid bij mij

 

Niet dat ik het kan verzachten

Ik zit net zo diep als jij

Uit: De avond is nog jong (UNIT Academie, Nijmegen)

Koop koop koop