Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.

Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Diep water



De vrouwelijke seksualiteit
Waarover op de site met angst en beven
Of met dedain of humor wordt geschreven
Heeft hier tot een groot misverstand geleid

De kans om te verdrinken in die baren
Is ongegrond - je moet je laten varen!