Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.

Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Daam!




De bodem daalt, het laken rilt
De melk wordt zuur, de baby gilt
Alarm van Richter uit De Bildt

Er ligt een veiligheidsrapport
Men weet nu waar het hier aan schort
Ministers reageren kort

Het land scheurt langzaam uit de naad
Vertrouwen is voorgoed geschaad
Wanneer wordt Groningen echt kwaad?

Bundels