Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik ben een waterman, een Amelander
Ik ben het wrakhout, zand en zilte bad
Een pier uit deze aardkloot, salamander!
Dus nokken met je flatje in de stad

Ik val nog liever hier ter plekke dood
Dan weg te sterven als een stadsmalloot

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De vrouw van de clown




Ruim veertig jaar geen dag aan haar gedacht
(Haar zelfs, zo leek het wel, gewoon vergeten)
Merk ik hoe zij steeds in mij heeft gezeten
En al die tijd geduldig heeft gewacht.

Ik las de krant terwijl ik zat te eten
En zag haar naam, werd van mijn stuk gebracht
Want uit het niets kwam ik zo iets te weten
Wat leidde tot een korte jammerklacht.

Als kind heb ik ooit veel van haar gehouden.
Ze deed er in mijn jonge jaren toe,
Nog meer zelfs dan de clown met wie ze trouwde.

Ik lachte als hun liedje kwam en hoe
Totdat mijn aandacht op den duur verflauwde
Maar door haar dood denk ik aan Mamaloe

Koop koop koop