Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Er hangt iets boven Groningen, akkoord!
Een wieler-wk ofwel luchtkastelen
Dat kan geen ene pedalist iets schelen
Zij hebben nooit van deze plek gehoord

De platte stadsjer zal hun oog niet strelen
Waar die martinitoren ook niet scoort
En menig renner zich aan vlakheid stoort
Zal men daar ook de heide moeten velen

Er blaat geen enkel schaap dat hen charmeert
En ieder groentje zal de eindstreep halen
Geen zere kont of lijf dat protesteert

De werklust van een klimmer, die zal dalen
Een berggeit weet wie op de meet regeert
Dus zit hij in een bus gebelgd te balen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Yumitripela (Nijmeegs sonnet)

 



Ons eerste samenzijn na vele jaren
Herinnert ons er allebei weer aan.

          We waren stoer in woorden en gebaren,
          Je zag ons altijd met zijn drieën gaan.
          Hij wilde steeds een nieuwe weg inslaan,
          Want nooit zag hij problemen of gevaren.

Vooraf zag ik wat praktische bezwaren,
nu ben ik blij om hier naast jou te staan.

          Hij wou iets groots doen tijdens volle maan.
          Wij hadden heel veel mitsen, heel wat maren.
          Hij moest het klusje in zijn eentje klaren
          en dat heeft hij uiteindelijk gedaan.

Terwijl we zwijgend in ons glaasje staren
proef ik opeens de ziltheid van een traan.


Ik heb Cees van der Pluijm niet gekend, maar weet nog precies wanneer ik zijn naam voor het eerst las. Drs. P schreef enthousiast over een Nijmeegse student die een geheel eigen sonnetvorm had verzonnen, het Nijmeegs sonnet.
Bovenstaand gedicht is een bewerking van een ellenlang blank vers; de inhoud heeft dus niets met Cees van der Pluijm te maken, de vorm des te meer. Deze versie bevalt me eigenlijk beter dan het origineel. Beide gedichten hebben dezelfde titel, waarvan u de betekenis zelf kunt googlen.