Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Je bent een werkbij, zoemen mijn gedachten.
Een poets- en wasvrouw, en een keukenmeid
die nooit eens opvalt door afwezigheid,
want ja, het vele werk dat kan niet wachten

Bij mij is altijd alles fris en schoon.
Manlief zal dat met blij gemoed beamen.
Mooi Truus, maar doe je morgen weer de ramen,
die regen he, zegt hij vanaf zijn troon.

In mijn gedachten spookt nu een godin.
Och dame, zegt ze, het is toch een schande,
kijk eens naar uw gekloofde ruwe handen.
Zeg géén oké, u bent toch geen slavin.

Want zij die met de speer vertrouwd was, Truus;
Zij droeg jouw naam en maakte nooit excuus.



Bout-Rimé op het Schoonmaaksonnet van Inge Boulonois

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Inzien



Die bluf van ’t oosten en het noorden,
verbeelding van de ergste soort
die ieder randstadsmens zo stoort,
het is beslist te gek voor woorden!

Het westen, prachtig glooiend oord,
vrij van die plattelandsgestoorden
en onontwikkelde ontspoorden,
dát is de plaats waar ’t WK hoort!

De rest van ’t land kan zo beklemmen;
’t is dor daar, dom en ondermaats
kan enkel maar heel somber stemmen.

Voor Loppersum dus tot aan Emmen
is dit advies wel op zijn plaats:
geen gas meer geven, maar flink remmen!

Koop koop koop