Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Je bent een werkbij, zoemen mijn gedachten.
Een poets- en wasvrouw, en een keukenmeid
die nooit eens opvalt door afwezigheid,
want ja, het vele werk dat kan niet wachten

Bij mij is altijd alles fris en schoon.
Manlief zal dat met blij gemoed beamen.
Mooi Truus, maar doe je morgen weer de ramen,
die regen he, zegt hij vanaf zijn troon.

In mijn gedachten spookt nu een godin.
Och dame, zegt ze, het is toch een schande,
kijk eens naar uw gekloofde ruwe handen.
Zeg géén oké, u bent toch geen slavin.

Want zij die met de speer vertrouwd was, Truus;
Zij droeg jouw naam en maakte nooit excuus.



Bout-Rimé op het Schoonmaaksonnet van Inge Boulonois

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De zak van Sinterklaas





Ik heb het in de roddelpers gelezen,
in Weekend of de Story of Privé,
maar op die troep ben ik geen abonnee.
Het heeft dus bij de kapper moeten wezen.

Er stond dat Sinterklaas zou zijn ontslagen,
de schimmelkosten werden veel te hoog
en ook het jaarlijks stomen van zijn toog
kon ’t Vaticaan toch echt niet langer dragen.

Ook Pieter zou men van de loonlijst schrappen,
de schoensmeer was een veel te grote post
en wat die rode lippenstift niet kost!
In Rome kon men dat niet meer behappen.

Omdat de Paus toch ruim moest blijven leven
besloot men toen de Sint de zak te geven.

Koop koop koop