Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het land doorweekt, de luchten grijs
en menig mens terneergeslagen.
Seizoen van storm en zilte vlagen
van brakke dijken, meeuwgekrijs.

De holle zee, verstoven duinen.
Berooide grond aan lager wal
waar bomen kreunen in verval,
met koude basten, kale kruinen.

Toch hoor je naast de straffe wind
nog vrij van droeve najaarsblues
de klare lach van ‘t blije kind.

En op de beemd -in winterslaap-
verheft zich tussen herfstgebroes
het boud geblaat, van ’t Tessels schaap.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Geschil



Ruud is voor Herakles
Albert voor Kerkrade
Zo komen zij in een
Twistpunt terecht

Hun interesse blijkt
Handgemeenschappelijk:
Voetbal leidt menigmaal
Tot een gevecht

Koop koop koop