Kinderen vallen licht, zij weten niets van breuken
van prikkeldraad, een haveloze mensenzee.
Van vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit niet te stuiten angst voor weer een oorlogswee.

Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen
in mallemolens van het leven of de dood.
Zijn zij, -die uit het oorlogszaad zijn voortgekomen-
dan onze vrees, de dreiging van papaverrood?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Luizebaan

‘Dit is zeer netelig!’
Willem de Stadhouder
Poederde zorgzaam
Zijn werkweekse pruik

Zondags dan droeg hij een
Extravagantere
Die is bij Beatrix
Nóg In gebruik