Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
En zal als een geknakte bloem vergaan
Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
Ze was gevallen toen ze pap ging koken
En ach, het was gelijk met haar gedaan
Die oude botjes laten zich wel kroken
Ik heb zojuist de dokter aangesproken
Geen dienst, zei hij en liep door, langs de paên
Ik kon de kinkel wel naar binnen slaan
Maar ik heb haar gelukkig niet gewroken
Een auto trof die arrogante haan
De hoogmoed was niet tijdig weggedoken
En zal als een geknakte bloem vergaan



(Bout rimé op “Uchtend” van Niels Blomberg)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De pantheïst (10/4 sonnet)



Een pantheïst staat mij wel aan,
daar is niet veel mee mis.
Heelal en God die samen gaan
of in elkaars verlengde staan,
als ik me niet vergis.

Spinoza was toch van die leer,
ook Buddha naar ik weet.
Giordano Bruno van weleer,
werd bruut verbrand dus is niet meer,
omdat-ie het beleed.

Er kleven dus gevaren aan
al ben je pantheïst,
maar bovenal ben je humaan,
das beter dan sadist.

Koop koop koop