Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wegwijzer

Meneer, weet u misschien de Puntjeskade? 
“Jazeker”, zei de man, ” kijk eens, u gaat 
Rechtuit tot aan café ‘De Retirade’ 

U ziet dan links de kroeg ‘Onder de maat’ 
U slaat daar af en ziet dan bij het pleintje
Weer een café, die zaak heet ’t Kan geen kwaad’ 

De tweede links, de kroeg van magere Heintje
En daar steekt u de straat dan over, want 
Dan komt u langs café ‘Het losse eindje’

Twee straten na café ’De Overkant’ 
Voorbij het koffiehuis ‘Een kleintje bier’
Ziet u de Puntjeskade aan uw rechterhand 

Ik ‘doe’ die route in een uur of vier.
Voor ú een wandeling van een kwartier”

Koop koop koop