Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

boekenworm

Een boekenworm genaamd Chantelle
verlangde naar meer leesplezier.
Leergierig had het letterdier
genoeg van dagboek of novelle.
 
Ze struinde in de boekenkast
en las er één van ene P.
Een doctorandus, jeminee!
wat humoristisch was die gast.
 
Scanderend uit zijn Révisé
trok zij er door haar vrolijkheid
een ongebonden partner mee.
 
Ze krulden samen van jolijt
want midden in de arrenslee
daar hadden zij voor ’t eerst gevrijd.
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren



Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.

De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.

En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”

(In september 2014 geschreven onder pseudoniem Hanneke van Almelo)