Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zijn naakten



Sinds jaar en dag penseelde hij veel welgevormde vrouwen
Met vaste hand verbeeldde hij hun borsten en hun billen
Nu hij op leeftijd is, zijn handen meer en meer gaan trillen
Ontstaan er op het canvas bibberlijnen, plooien, vouwen

Tot zijn verbazing wordt hij nu geroemd, ‘doorleefd ’ is hot
Dus schildert hij met verve rimpelhuid en knokig bot