ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coronadag

Coronadag
Flickr.com
 
Een spreeuwennest is in de maak
en mussen hebben als zo vaak
het hoogste woord
wat meeuwen in een krijsgevecht
en verder heeft een groene specht
een worm gescoord
 
Ontgoocheld achter dubbel glas
ziet volk dat zo belangrijk was
hoe wonderwel
de dingen domweg verder gaan
in deze wereld, ook al staan
zij buitenspel
 
Voor mij is het ook langzaam tijd
dat ik mijn overbodigheid
voorgoed erken
al vrees ik voor het ogenblik
wanneer ik vaag vermoed dat ik
er niet meer ben