Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

I.M. Menno Wigman

 
I.M.
 
Toen ik je zag droeg je dezelfde das
Als ik, de Campbellclan in vol ornaat
Je wist ook dat dat kon, dat schiep een band
 
Mijn pa mocht Black & Tan en had een Opel
Daar koop je weinig voor, we praatten wat
Over toevalligheid en er was wijn, we rookten
 
Het thema van de avond was je hart
Je werd geïnterviewd, ik schrok hoe open
Je sprak over de tijdbom in je bast
 
De nazit was geweldig, veel verhalen
We deden Gerrit na, er werd geproost
Op hen die vielen en het werd te laat
 
We namen afscheid. Veel nog te vertellen.
Ik zou nu hier een punchline moeten hebben.
 
 
Peter Knipmeijer
 

Menno Wigman is op 1 februari overleden, 51 jaar oud.
Een groot gemis voor iedereen die hem kende en voor de poëzie.
 
 

Koop koop koop