Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het was bij hem niet nodig om te gissen
Naar wat hij had bedoeld met een gedicht,
Je vroeg je ook niet af wat hij wellicht
Verstopt had achter woordbetekenissen.

Een metrum, rijm, voor velen hindernissen,
Zag hij juist als een doel, een soort van plicht.
Met vaste vorm hield hij zijn verzen licht
En wist zo onze blik vaak te verfrissen.

De dood, waar iedereen een keer voor zwicht,
Die over onze levens kan beslissen,
Heeft plotseling zijn blik op hem gericht.

Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Violossimo



Het meisje is een jaar of zes 
en speelt heel leuk viool.
Ze gaat nu al een poos op les,
beheerst knap de triool.

Haar vader groots van ijdelheid, 
daarbij gefortuneerd,
ziet wond’ren in de kleine meid.
Zij wordt geadoreerd.

Dus geeft hij haar op heur verjaar
een prachtig instrument.
Een eeuwen oude Stradivaar.
Hij kijkt niet op een cent.

Zijn dochter blijkt niet bijster blij
met dat wat pa haar gaf: 
~Zo’n tweedehands is niets voor mij,
kon er geen nieuwe af?~