Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Het was bij hem niet nodig om te gissen
Naar wat hij had bedoeld met een gedicht,
Je vroeg je ook niet af wat hij wellicht
Verstopt had achter woordbetekenissen.

Een metrum, rijm, voor velen hindernissen,
Zag hij juist als een doel, een soort van plicht.
Met vaste vorm hield hij zijn verzen licht
En wist zo onze blik vaak te verfrissen.

De dood, waar iedereen een keer voor zwicht,
Die over onze levens kan beslissen,
Heeft plotseling zijn blik op hem gericht.

Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Moe gefietst (Luchtfiets)



Drie dichteresjes ploegen dag en knok:
ze loden pot en ballen samen boeken.
Met fiere focus loeren ze op koeke
en oefenen het roepen van de lok.

Dan klokt van ver de avond die hen wacht -
hij landt hun dromen, kust de meisjes nacht.

Koop koop koop