Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De zelfbenoemde poëzie-elite
Vond hem als dichter maar van laag allooi
Zijn rijmkunst, in haar ogen, was geklooi
Waarop zij van haar toren uit kon schieten.

Ik denk niet dat het hem echt kon verdrieten
Dat men hem in die toren zag als prooi.
Hij deed naar die eliteplek geen gooi
En ging er ook het liefst niet op visite.

Hij kon van strakke vormen juist genieten
En wilde zijn gedachten in de plooi
Van sonnettettes en sonnetten gieten

Ik houd voor hem een welgemeend pleidooi
Want hij behoorde tot mijn favorieten.
Ik vind zijn verzen ‘Onverwoestbaar mooi’.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Transactie

Transactie
Flickr.com
 
Ze stelde voor de liefde te bedrijven
en klonk zowel vrijmoedig als decent
maar maakte wel als voorwaarde bekend
ter plekke een sonnet voor haar te schrijven
 
Hij voelde zich een ogenblik verstijven,
dit soort transacties was hij wat ontwend
sinds hij als een door tijd vergrijsde vent
te schraal leek om voor liefde in te lijven
 
Haar ogen schroeiden bijna in zijn rug,
hij hoorde onrust door de kamer lopen
en schreef zijn veertien regeltjes zo vlug
dat taal al voor het einde was ontspoord
 
Nog nooit zag men een oude man zo hopen
als hij deed op zijn allerlaatste woord