Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Incontinental singers

Hier lig ik, zonder tanden, zonder haar,
en drink weer uit een beker met een tuit.
Terug bij af, geen weet van hoe of waar,
de kringspier opent zich, de kringloop sluit. 

Het oude liedje, met mij meegetroond
tot heden, nu ik zesentachtig ben:
vandaag, terwijl de zuster mij verschoont
neurie ik: "Nappy days are here again".

the-tena-ladies

Koop koop koop