Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Een dichter laat de woorden dansen,
een dichter ziet wat jij niet ziet,
een dichter hoort in leed een lied
en ritme in gemiste kansen.

Een dichter proeft hoe klanken smaken,
een dichter is verslaafd aan taal,
het dichten is zijn diepste kwaal
en niemand kan hem beter maken.

Een dichter denkt in metaforen:
de liefde is een lome dans,
de dood een droom, een soort van trance,
een knipoog die je niet kunt horen

Een dichter lijkt zowat te zweven
hij kijkt met net die and’re blik
-daar zijn de mensen, hier ben ik-
hij leidt een iets intenser leven.


Dit is het inleidende gedicht uit de overmorgen te verschijnen bundel met lichte verzen Licht werk dat samen met Het leven van A tot Z zal verschijnen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

UTRECHT, 18-3-2019

nijntje zwart

De stad viel stil, de straten waren leeg
Wie niet naar buiten moest bleef dwalend binnen
Met Facebook, Twitter, nieuws op de TV
 
De dag was klaar, er viel niets meer te winnen
En alles wat ik dacht was een cliché
En alles wat ik deed had weinig nut
 
Ik moest iets maar ik had echt geen idee
Ik schonk een borrel in, voelde me kut
En schreef toen dit, voordat ik uren zweeg:
 
‘Er zullen altijd idioten zijn
Maar soms doet dat een beetje extra pijn’