Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Een dichter laat de woorden dansen,
een dichter ziet wat jij niet ziet,
een dichter hoort in leed een lied
en ritme in gemiste kansen.

Een dichter proeft hoe klanken smaken,
een dichter is verslaafd aan taal,
het dichten is zijn diepste kwaal
en niemand kan hem beter maken.

Een dichter denkt in metaforen:
de liefde is een lome dans,
de dood een droom, een soort van trance,
een knipoog die je niet kunt horen

Een dichter lijkt zowat te zweven
hij kijkt met net die and’re blik
-daar zijn de mensen, hier ben ik-
hij leidt een iets intenser leven.


Dit is het inleidende gedicht uit de overmorgen te verschijnen bundel met lichte verzen Licht werk dat samen met Het leven van A tot Z zal verschijnen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dorsimbra

Geen mens is ooit aan lelijkheid gestorven,
Geen mens die aan zijn rimpels overleed
Geen mens heeft ooit onsterflijkheid verworven,
Met Botox of hoe al die rommel heet

En die kale kop
Daar ga je ook niet aan dood
Dus die belachelijke pruik
Kun je beter weggooien

Geen vrouw stierf als haar borsten gingen hangen,
Dus waarom maak je daar zo’n drukte van
En kraaienpootjes doen er ook niet toe
Geen mens is ooit aan lelijkheid gestorven,