Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De grootste van mijn kleine ergernissen:
Dat schaamteloze bellen in de trein
En ongewild getuige moeten zijn
Van hoe men een verhaal zit op te dissen.

Op luide toon doet men bekentenissen
Of maakt mij deelgenoot van zielenpijn.
Men vraagt wat aan die ander aan de lijn
Maar wat die antwoordt daar moet ik naar gissen.

Ik laat mij in de trein door bellers kwellen
Maar op een dag verlies ik mijn verstand
En storm ik af op hem die zit te bellen.

Ik ruk dan zijn mobieltje uit zijn hand
En wat ik verder doe komt in de krant;
De beller kan het zelf niet navertellen.
 

 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uit de kast

kast

Waarom die heisa toch?
Steeds dat geneuzel weer!
Twee oude sokken zijn
Ietwat verrast
 
Sorry hoor, wíj blijven
Schoonheidsbeschouwelijk
(Lepeltje, lepeltje)
Mooi in de kast
 

Koop koop koop