Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De grootste van mijn kleine ergernissen:
Dat schaamteloze bellen in de trein
En ongewild getuige moeten zijn
Van hoe men een verhaal zit op te dissen.

Op luide toon doet men bekentenissen
Of maakt mij deelgenoot van zielenpijn.
Men vraagt wat aan die ander aan de lijn
Maar wat die antwoordt daar moet ik naar gissen.

Ik laat mij in de trein door bellers kwellen
Maar op een dag verlies ik mijn verstand
En storm ik af op hem die zit te bellen.

Ik ruk dan zijn mobieltje uit zijn hand
En wat ik verder doe komt in de krant;
De beller kan het zelf niet navertellen.
 

 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kunstmatig



Voorbijgestreefd door de technologie
Computers die je hele leven meten
Door plaatsbepaling en biometrie

Alexa wil van alles van je weten
Cortana vult je zinnen foutloos aan
En Siri helpt je niks meer te vergeten

Het brengt een schijnbaar zorgeloos bestaan
Maar durf je nog wel spreken of bewegen
Als Google je gedachten op kan slaan?

De een ziet augmentation als een zegen
Een ander voelt een vlaag robofobie
Hoe houden we de datamachten tegen?

Een kleine troost in deze dystopie:
Zo'n robot snapt geen woord van poëzie

Koop koop koop