Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Erfenis



Mijn zusje eiste recht op ma’s juwelen
En dat werd door mijn oudste broer betwist
Zodat zich aan weerskanten van de kist
Opeens een loopgraafoorlog af ging spelen

Mij restte toen de boedel werd verdeeld
Alleen een licht beschadigd wereldbeeld

Koop koop koop