Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Grüsse aus Graubünden

De lange busreis was het meer dan waard
Nu loop ik hier van Sent naar Vná en Tchlin
En elke nieuwe bergtop lijkt weer spitser –
Dit land heb ik al zo lang willen zien

Het uitzicht is gewoon een prentbriefkaart
de huisjes zijn wat popperig misschien
en menig autochtoon wordt al maar bitser
nu iedereen zijn mooie land wil zien

Maar klagen ligt gewoon niet in mijn aard
Al ging ik kopje onder in de Inn
Waardoor mijn nieuwe camera (mét flitser)
Niet veel meer van dit land kan laten zien

Een telg van hier is nu bij ons vermaard
Al bleef hij, ook uit overtuiging, Zwitser
Het doet me deugd zijn land een keer te zien

Koop koop koop