Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Knolzwam (Tripel)



De man en zijn vrouw en hun hond
Die hond hadden beiden al even
Het beest weegt ruim tweehonderd pond
Dat was voor het stel een gegeven

De hond van de man en zijn vrouw
De vrouw was in ‘t koken bedreven
Haar man was haar jaren ontrouw
Ze heeft hem veel knolzwam gegeven

De vrouw en hun hond en haar man
De man is nu niet meer in leven
Zij gaat naar zijn graf nu en dan
Omdat ze om hem heeft gegeven

Koop koop koop