Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik heb vandaag geen mooie roos gekregen,
Er zat niet eens een kaartje in de bus.
Geen minnares gaf mij pardoes een kus
En niemand bleek mij stiekem toegenegen.

Ik snap het wel: ik ben al lang belegen,
Ik word al grijs en ben reeds vijftig plus.
Het is helaas maar al te obvious
Dat ik de prille liefde ben ontstegen.

Maar ach, ik heb geen reden om te klagen:
Ik werd vanochtend wakker naast mijn vrouw
Die mij nog altijd bij zich kan verdragen.

Ze kuste goedemorgen, ik dacht wauw!
Dit wil ik nog wel honderdduizend dagen,
Ik blijf haar tot mijn levenseinde trouw.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pieten



Wie rijdt er zo laat door nacht en wind?
Het is Sinterklaas in volle sprint.
Hij houdt Zwarte Piet in zijn armen op schoot,
want die is al kreunend op sterven na dood.

Ten grave gedragen door Roetpiet en co.
Helaas, speculaas. En nu mijn cadeau!

Volgens Lubach is inmiddels ruim een kwart van de bevolking voor een aanpassing van het pietenuiterlijk ~~ Versvorm: Goethes “Erlkönig“ was de inspiratie voor de eerste regel en voor het beeld van het galopperende paard met het daarbij horende ritme