Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik heb vandaag geen mooie roos gekregen,
Er zat niet eens een kaartje in de bus.
Geen minnares gaf mij pardoes een kus
En niemand bleek mij stiekem toegenegen.

Ik snap het wel: ik ben al lang belegen,
Ik word al grijs en ben reeds vijftig plus.
Het is helaas maar al te obvious
Dat ik de prille liefde ben ontstegen.

Maar ach, ik heb geen reden om te klagen:
Ik werd vanochtend wakker naast mijn vrouw
Die mij nog altijd bij zich kan verdragen.

Ze kuste goedemorgen, ik dacht wauw!
Dit wil ik nog wel honderdduizend dagen,
Ik blijf haar tot mijn levenseinde trouw.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Milieufanaat

'Wat een leuk kacheltje!
Volmassief speksteen, niet?
Gôh, wat een hitte zeg
Is dat niet duur?'

'Nee, ik vaar blind op het
Ecologieforum
Dus je begrijpt wel:
Ik kocht hem vol vuur'