Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft






"De stem van Bor de Wolf is overleden",
Zo las ik dezer dagen in de krant.
Door nostalgie werd ik toen overmand
Omdat de tijd zo snel is voortgeschreden.

Ik hoorde Bor zijn stem, nogal markant,
Die nooit uit mijn geheugen is gegleden
En dacht ook aan zijn wederwaardigheden
Daar in meneer de Uil zijn fabelland.

Het zat hem vaker tegen in het leven
Waarna hij, door emoties voortgedreven,
Steeds schielijk vluchtte naar het Enge Bos.

Daar kwam hij weer van zijn problemen los.
Maar nu is hij voor altijd daar gebleven
En hij die hem vertolkte is de klos.


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Geen fop

Kees Stip
Foto Kees Stip, WikimediaCommons
 
De engel leek een vrouw met vlerken op
De rug; ze kwam stil bij hem neergedaald
- Ooit zeker inspiratie voor een fop –
Beduidde hem met zachte schouderklop
Dat hij, de oude bard, werd opgehaald
 
Hij wachtte aan de hemelpoort, bepaald
Niet kort; het paradijs wordt vast een flop
Voor mij, al heb ik nooit door schuld gefaald,
Dacht Stip gebelgd, naar zonde nooit getaald
De sleutelwaarder krijgt straks op zijn kop
 
Ik bleef lang uit, ik moet me excuseren,
Sprak Petrus, maar ik heb, als fan van u,
Eerst thuis uw werk gehaald en vraag u nu
Of u dat - liefst met opdracht - wilt signeren