Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



 

Waar zal ik zondag de stilte gaan zoeken,
Diep in de bossen of ginds in een wei?
Zal ik haar vinden al lezend in boeken?
In een gedicht? Een abstract schilderij?

Zal op zo'n zondag de stilte zich tonen?
Hoor ik haar wel als zij zich presenteert?
Laat ik haar toe in mijn oren te wonen?
Wordt het moment wel door mij gewaardeerd?

Mogelijk zal mij de stilte doen schrikken,
Slaat dat het stil is mij flink uit het lood?
Loop ik de kans dat mijn hart stopt met tikken
En wordt de dag van de stilte mijn dood?

 Dus blijf ik binnen en hoor hoe mijn hart slaat
 Hopend dat zondag voor mij niet van start gaat.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Cursus Japanse filosofie. Les 2

 

Eisai (1141-1215)

 

 

Practiserend lid

 

Religie heeft niet echt veel om het lijf

En ach, je komt nog eens in de natuur

Maar verder gaat het toch wel gauw vervelen

 

Ik schik wat bloemen in een vaas, borduur

Ga daarna met mijn bonsaiboompjes spelen

En schrijf wat mooie letters op papier

 

Ik zal het maar niet langer meer verhelen:

Soms word ik sikkeneurig van die Zen

Je lijkt soms godverdomme net een wijf

 

Misschien bereik ik er verlichting mee

Maar altijd weer die vreselijke thee!

 

Eisai werd geïnspireerd door de Chinese Zuidelijke School.

Richtte het Reine Landboeddhisme zich op bemiddeling van Amida-Boeddha, het Rinzai-zenboeddhisme van Eisai benadrukt de menselijke vermogens, met een voorliefde voor het gewone, waarbij wereldlijke activiteiten als theedrinken gesacraliseerd werden en tot ceremonie verheven.

Zo zijn zenactiviteiten als boogschieten, bloemschikken, tuinieren, kalligrafie, boompjes martelen en theedrinken uit sierlijke porseleinen kopjes een vorm van meditatie en een typisch onderdeel van de Japanse cultuur geworden.

Koop koop koop