Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent





Ga flink en regelmatig uit je bol
Dan is het koningschap geen zware baan
En houd je niet steeds aan het protocol
Maar laat dat op zijn tijd eens lekker gaan
Je hoeft heus niet het bier te laten staan
Of slechts voorzichtig aan een glas te nippen
Blijf waar je ook verschijnen moet spontaan
Je bent niet slechts om lintjes door te knippen

Sla nu en dan gewoon een keer op hol
En dans met Máxima op de vulkaan
Val regelmatig even uit je rol
Doe dingen die nog nimmer zijn gedaan
Door Nederlander noch Antilliaan
En laat je ook gerust een vloek ontglippen
Je mag best met je vuist op tafel slaan
Je bent niet slechts om lintjes door te knippen

Wanneer je denkt: het langste leeft de lol
En niet bezwijkt voor dagelijkse waan
Dan houd je het beslist wat langer vol
En zal er meer een lach zijn dan een traan
Een koning is beslist geen kapelaan
En mag als iedereen soms egotrippen
Je bent een mens en dus gewoon humaan
En bent niet slechts om lintjes door te knippen

Dus Alex, blijf jezelf van meet af aan
Dan stijgt het water heus niet naar je lippen
Geniet met Máxima als je kompaan
Je bent niet slechts om lintjes door te knippen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verduveld! riep Veronica



Verduveld! Riep Veronica, en nou wil ik het weten:
Mijn moeder heet Geertruida en mijn vader Adriaan
Zij zijn reeds lang ontwold en ook gedeelt’lijk opgegeten
Ik heb hen nooit de vraag gesteld: Waar komt mijn naam vandaan?

Waar moet ik mij vervoegen en bij wie kan ik te rade
De meesten mijner zusters heten Trui, mijn broeders Ad
Ik hoor een enk’ling fluisteren: “het is iets met een wade
- of iets met fotografen” - nee, ik heb het écht gehad…

Ze schelde bij de pastorie en sprak: u bent belezen
Kunt u mij helpen, dominee, het is per slot uw vak
De dames Groen, ter plekke voor wat thee en exegese
Beaamden dit en zeiden: Stel ons schaapje op ‘t gemak

Wat goed dat u die vraag stelt; ik zal dit eens uit gaan zoeken
De dominee sprong op en rende naar zijn biebelteek
Daar zat hij weggedoken, wel een uur achter de boeken
Ach gut, zeiden de dames Groen, neem nog een plakje keek

Ineens weerklonk: Eureka! Kijk eens wat ik heb gevonden
Hij wees: Dát is Veronica, dít hier de doornenkroon
En zo te zien verzorgt zij hier het hoofd vol bloed en wonden
De Heere met een zweetdoek: dit noem ik een waar icoon

Wat mooi, sprak toen Veronica, het voelt ineens heel fijn
Ik heb heel diep van binnen altijd zuster willen zijn


Voor meer over de heilige Veronica klik hier.

Koop koop koop