Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


 
Hij kende het: een haast perfecte dag,
Zo een waarop problemen zijn verdreven
Waarop je kunt genieten van het leven
Gewoon omdat van alles kan en mag.
 
Zo’n dag waarop je rondloopt met een lach
En samen met die ander lijkt te zweven.
Hij heeft ooit in een prachtig lied beschreven
Hoe zij hem zich vergeten liet. Maar ach …
 
Zo’n dag kan in een liedje voortbestaan
Maar in het echt kon hij zich niet vergeten
En is die dag gewoon voorbijgegaan. 
 
Hij heeft toen hij dit lied schreef reeds geweten
Dat hij hiermee de tijd niet kon verslaan
Al heeft dit hem als ieder mens gespeten. 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Buigen



Het buigen was in vroeger tijd een wijd verbreid gebruik,
men deed het voor de Koning dan wel Edelman met pruik
en als je het vergat, welaan dan schopten ze je rot
of erger nog, als ’t tegen zat dan wachtte het cachot.

Er is zelfs een historie van de Kardinaal van Luik
die buigen niet voldoende vond, het volk moest op de buik.
Een onderdaan die dat niet kon -hij werd door jicht beknot-
bekocht dat met zijn leven, door de bijl op het schavot.

Die barre tijd lijkt nu voorbij, ik zeg met opzet lijkt,
want als je in de politiek de hiërarchie bekijkt,
verwachten de ministers met de president voorop,
dat ieder die wat lager staat hen toe neigt met de kop.

Edoch, ook in Den Haag verandert snel het buigklimaat
omdat er menig staatsman al te vaak te kakken staat. 

Bundels