Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Haar lenig lijf, haar lange sterke benen
Waarmee zij elke wedstrijd harder rent
Haar schijnbaar ongebreidelde talent
En drang om dag na dag weer hard te trainen

Als ik haar navel zie moet ik haast wenen
Omdat de aanblik daarvan nimmer went
En door de lach die Dafne naar mij zendt
Denk ik dat Venus in haar is verschenen

Ze is, dat moet wel, door een god gezonden
Want o, wat is haar lichaam fraai gebouwd
Alsof het voor de sprint is uitgevonden

Ze is slechts tweeëntwintig jaren oud
Maar rent reeds sneller dan in elf seconden
In Rio wint ze straks Olympisch goud

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nostalgie



Het Nu zit berstensvol onzekerheden.
Het Toen doet altijd wat het je belooft.
Het is met zorg gekweekt in hart en hoofd
waar elke kronkeltak is weggesneden.

Het Nu weet dat het beter niets kan doen,
want ooit geldt het als Allermooiste Toen.