Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

In memoriam Teddy Scholten

Een niet bepaald aantrekkelijk ideetje
Dat ons vervult met wanhoop en met smart,
Ons somber maakt, onzeker of verward
De een heel veel, de ander slechts een beetje:

Ooit slaakt een mens zijn allerlaatste kreetje
En stroomt het laatste bloed weg uit zijn hart.
De weg voert naar het eind vanaf de start
Want dood gaat iedereen een keer, dat weet je.

Zo sta je opgewekt een lied te zingen
En weet wat jij met zoete stem beweert
Van Frankrijk uit tot velen door te dringen.

Zo ben je drieëntachtig en verweerd,
Zijn lied en prijs nog slechts herinneringen.
Zo word je op een maandag gecremeerd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Sportschool (Pantoum)

 

 
Als eerste gaan we even op de fiets
Al snel is het de beurt aan apparaten
Dan op de loopband, nee, dat is geen witz
Het geeft je lichaam echter goede bate!

Heel snel is het de beurt aan apparaten
En daarna met gewichten in de weer
Dat geeft je lichaam hele goede bate
En na verloop van tijd roep je: méér, méér!

We gaan met de gewichten in de weer
Al merk ik wel, dat dit me gaat vermoeien
Toch roep ik na verloop van tijd: méér, méér!
Wat blijft zo’n schema mij toch steeds weer boeien

Heel langzaam aan gaat mijn conditie groeien
Hup, op de loopband nu, bepaald geen witz!
Laat mij mijn oefening nu niet verknoeien
Tenslotte gaan we snel nog op de fiets!
 
 

Koop koop koop