Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Hij leest wat woorden, maar hij kan niet schrijven.
Naar school gaat hij al lange tijd niet meer.
Hij knielt gedienstig voor zijn klanten neer
om toch een beetje op de been te blijven.

Hij droomt van ooit te kunnen functioneren
en adaptief te lezen in een adequaat
didactisch pedagogisch werkklimaat 
dat stimuleert tot optimaal presteren.

Hij droomt van slimme leerlingvolgsystemen.
Van ouders die, na bijna heel de week
hard werken voor een hoge hypotheek,
ook af en toe voor hem tijd willen nemen.

Hij droomt van eindeloze Cito-toetsen,
staart in de helderblauwe tropenlucht.
Dan zakt zijn blik weer. Na een zachte zucht
gaat hij maar verder met het schoenenpoetsen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Zonnegroet







het licht waarmee we onze dagen meten
komt onverschillig ’s ochtends aangespoeld
waar wulpse akkers liggen blootgewoeld
hun voren door de ploeg vaneengereten

wat kan de zon het schelen wat men voelt
of jij het lekker warm hebt of moet zweten
ze schijnt op dichters en analfabeten
geen straal waarmee iets naders wordt bedoeld

de gordel waar zij op woestijnen brandt
wordt door de aarde naar haar opgeheven
ook daaruit blijkt niets van gezond verstand

men spreekt zowaar over de bron van leven
al blakert zij de huid tot zwartkrokant
aanbiddend wordt wel vaker overdreven




 

Koop koop koop