Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Ze lopen braaf langs bergen en door dalen
hij luistert lijdzaam naar haar duf gedrein
en voelt bij elke stap die zure pijn
een pijn waarvoor hij zoveel moet betalen

Het groen, de teruggekaatste schone schijn:
een fel contrast met dode idealen
Zij babbelt klagend over al haar kwalen
en dan lokt plots een peilloos diep ravijn

Hij haalt diep adem, stopt vlak bij de rand.
“Kijk lieverd, in het dal een auerhaan!”
Hij vraagt vergeving in een schietgebed

Ze nadert, pakt zijn uitgestoken hand,
gaat opgewonden heel dicht bij hem staan,
zegt “doei” en geeft hem dan een flinke zet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

je moet er van houden

Ik heb gezellig met mijn vrouw gekout
Zij sprak langdurig van haar kinderwens
Dat deed ze vroeger nooit voordat we trouwden

Ik zei toen ze was uitgesproken: 'Mens!
Waar wou je dan zo'n blaag van onderhouden?
Weet jij wel wat dat kosten gaat, zo'n spruit!'

Toen daarop haar instincten niet verflauwden
Riep ik: 'Niks kind! Begrepen? Over: uit!'
Het was een nuttig, leerzaam onderhoud 

Dat wij zo lang getrouwd zijn is geen wonder:
Ik houd mijn vrouw er altijd stevig onder 

Uit het pak van Sjaalman: 'Over de denkbeelden van  M a l t h u s  omtrent het cyfer der bevolking in verband met de onderhoudsmiddelen'.

Koop koop koop