Ze lopen braaf langs bergen en door dalen
hij luistert lijdzaam naar haar duf gedrein
en voelt bij elke stap die zure pijn
een pijn waarvoor hij zoveel moet betalen

Het groen, de teruggekaatste schone schijn:
een fel contrast met dode idealen
Zij babbelt klagend over al haar kwalen
en dan lokt plots een peilloos diep ravijn

Hij haalt diep adem, stopt vlak bij de rand.
“Kijk lieverd, in het dal een auerhaan!”
Hij vraagt vergeving in een schietgebed

Ze nadert, pakt zijn uitgestoken hand,
gaat opgewonden heel dicht bij hem staan,
zegt “doei” en geeft hem dan een flinke zet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De keizerspinguïn

Keizerspinguin
Flickr.com
 
De vaders houden op het ijs de wacht.
Een ei, waarop ze kleumend broeden moeten,
rust op hun grote zwarte warme voeten,
een honderdvijftien dagen lange nacht.
 
Er wordt gevast, gezwegen, overdacht
voor welke zonden men ze zo laat boeten.
De drive-in-bioscoop showt noordergloed en
vannacht toont men 'De witte vlokkenjacht'.
 
Met zwarte petjes, grijs gepluisde lijfjes
piepen de kuikens uit het Fabergé.
De zon komt terug en ook uit zee de wijfjes.
 
De mannen, allen half verhongerd, geven
met tegenzin aan haar het nieuwe leven.
Dan strompelen ze honderd mijl naar zee.
 
 
Vandaag herdenken we Patty Scholten die ons twee jaar geleden op deze dag ontviel.
Deze herziene versie komt uit: De tweede ronde – Herfst 2003
De oorspronkelijke versie was eerder te lezen in: Slapen zonder weerga Uitgeverij Atlas 2002