Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Heerlijk sonnet

De heer die onze nieren proeft

weet ook wel wat de mensch behoeft

 

Cornelis Paradijs

 

 

De wereld heeft zijn grenzen opgeschoven:

waar brood en wijn verschenen als de Heer

zet men nu ook zeer chique spijzen neer,

want al wat heer-lijk is, komt toch van boven?

 

De voorganger heet voortaan le patron,

braaf in het koordeel staan les cuisiniers                                       

te zweten voor een exclusief diner.

De collectanten noemt men les garçons.

 

Goddank, geen orgel dreunt meer op ons bot!

Dit is de kerk zoals God heeft bedoeld:

op al wat zalig ruikt en smaakt gestoeld.

Wij gaan voor dit tongstrelende genot.

 

Ons innerlijk verkeert in jubelzang, 

zes paradijselijke gangen lang!

 

 

 

Koop koop koop