Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wat Lieve Joris ons heeft voorgelezen
Was zeker breliaans en sacrosanct
En vice versa gutturaal verklankt
Om toch linkmiegelig astrant te wezen

Welluidend om te horen, haar dictee
Maar aan het schrijfwerk doe ik niet meer mee

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Januari





Het regent en de dagen blijven duister.
De wereld, in een nevel, o, wat grauw!
Het leven mist zijn vaart en kent geen luister,
De neuzen nat, de kelen voelen rauw.

Wat haken wij nu naar wat hemels blauw.
Wat zon, wat warmte, lijkt ons zoveel juister.
Wat haten wij dat nat, die waterkou:
Ons ongenoegen klinkt steeds ongekuister.

’t Verlangen blijft voorlopig onvervuld.
De maanden melden zich in vast gelid;
De regen zal nog heel wat weken dreinen.

’t Is tijd voor hete grogs en warme wijnen,
Het lichaam lijdt aan stijfte, jicht en spit.
Er zit niets anders op dan veel geduld…

 


(schilderij:Gregory Thielker)