Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De weide reikt tot aan de waterkant –
een weelderig tapijt van gras en kruid.
Het regent lichtjes en het zacht geluid
verdiept de vrede van het stille land.

Dan drijft de wind de wolken voor zich uit,
het licht doet met zijn kracht zijn woord gestand
en strooit met zonneschijn uit gulle hand –
het groen fleurt op, een witte kwikstaart fluit.

En ik sta aan het hek en mag ervaren
dat de natuur soms los lijkt van de tijd:
zij wil zich in het heden openbaren

in vormen die zij voor mijn oog bereidt.
Het zonlicht speelt op zachtgestemde snaren
en raakt mijn ziel met tegenwoordigheid.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Misverstand



zo fraai als zij daar zat met brede lach
haar blonde krullen glansden puur natuur
ontstak direct in mij een brandend vuur
en dat in tramlijn vier op donderdag

jij komen werk om acht of negen uur ?
een vraag waarvan ik even niets begreep
ze werkt bij C&A, bedacht ik leep
maar nee, haar spraak was daarvoor iets te puur

misschien een bar dan, overwoog ik toen
geen sjieke toestand, meer een toffe zaak
ik hoopte stiekem op een warme zoen

ik zei oké, waar kan ik op bezoek ?
het antwoord kwam direct en was goed raak
Doubletstraat, derde raam voorbij de hoek


(Misschien maken we wel een themaweek van dat blondje)