Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De vorst bedacht een wit tapijt van gras
en schilderde met rijp de hoge dennen.
Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.

Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

We waren er bij

 

Het sneeuwde, er viel hagel, koude regen
En tussendoor scheen af en toe de zon
De weergod kende nauwelijks pardon
Voor renners fietsend over Waalse wegen

Ze klommen, daalden, hadden vaak wind tegen
Dus steeds vermoeider werd het peloton
Al koersend richting Luik, het eindstation
Waar 'onze' Woutje sprintte naar de zege

We stonden met een groep op de Redoute
En zagen in de hagel hem passeren
Hij reed alert, we zeiden: "Wout is goed"

Maar dat hij echt in Luik zou triomferen
Had niemand van ons negental vermoed
En bracht ons stuk voor stuk in hoger sferen

 

Bundels