Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De vorst bedacht een wit tapijt van gras
en schilderde met rijp de hoge dennen.
Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.

Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vrouw bijt hond



Zo’n vrouw met van dat korte grijze haar
is leuk aan ’t spelen met haar herdershonden.
Ze delen lief en leed en zelfs de sponde.
Zo is het goed: geen kerel, geen bezwaar.

Laatst stond er in de krant: “Dag natte neus,
Ik mis je zo, maar respecteer je keus.”

Bundels