Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wanneer de aarde na haar slaap ontwaakt
met halmen in het gras en nieuwe knoppen
waar lome hommels gonzend honinghoppen,
dan geurt het weiland dat van leven blaakt.

Het nieuwe blad heeft daar een nis gemaakt
waarin ik me voor even kan verstoppen,
ver weg van media en krantenkoppen.
Nog nooit heeft stilte mij zo zoet gesmaakt.

Ik snuif de lucht op, maar het zit niet mee.
De pollenplaag, ik had het kunnen weten.
Al niezend zeg ik het tableau tabee.

En thuis vraag ik: Hoe kon ik het vergeten?
Dáár voor de spiegel staat insectenspray.
Ik krab me suf aan honderd muggenbeten.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Napels



Luid getoeter druk gescooter
Veel gefoeter van opzij
Op de wegen in de stegen
Voelen wij ons vogelvrij

Vuile wassen uitlaatgassen
Verf en krassen op de wand
Worst’lend tussen trolleybussen
Hollen wij hier hand in hand

Leren jassen namaaktassen
Felle dassen in de straat
Criminelen in het helen 
Op je hoede voor het kwaad

Vuilniszakken autowrakken
Afvalbakken stinkend zuur 
Mamma Mia, pizzeria
Drie espresso’s ieder uur

Toch verveelden al die beelden
Die wij deelden geen moment
Dus wij werven voor wij sterven
Eens dient Napels ooit verkend!