Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wanneer de aarde na haar slaap ontwaakt
met halmen in het gras en nieuwe knoppen
waar lome hommels gonzend honinghoppen,
dan geurt het weiland dat van leven blaakt.

Het nieuwe blad heeft daar een nis gemaakt
waarin ik me voor even kan verstoppen,
ver weg van media en krantenkoppen.
Nog nooit heeft stilte mij zo zoet gesmaakt.

Ik snuif de lucht op, maar het zit niet mee.
De pollenplaag, ik had het kunnen weten.
Al niezend zeg ik het tableau tabee.

En thuis vraag ik: Hoe kon ik het vergeten?
Dáár voor de spiegel staat insectenspray.
Ik krab me suf aan honderd muggenbeten.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Leven op 't Plein




Het plein, waar demonstranten voor je staan,
Dat is mijn plek, ik zit er zelfs bij regen,
Al heb ik daar nooit wijn of bier gekregen,
’t Is leuk, maar waar komt al dat bloed vandaan?

Is Erdogan er weer? Ach, wat dan nog.
Want tegen zijn advies in, ga ik toch!

Bundels