Wanneer de aarde na haar slaap ontwaakt
met halmen in het gras en nieuwe knoppen
waar lome hommels gonzend honinghoppen,
dan geurt het weiland dat van leven blaakt.
Het nieuwe blad heeft daar een nis gemaakt
waarin ik me voor even kan verstoppen,
ver weg van media en krantenkoppen.
Nog nooit heeft stilte mij zo zoet gesmaakt.
Ik snuif de lucht op, maar het zit niet mee.
De pollenplaag, ik had het kunnen weten.
Al niezend zeg ik het tableau tabee.
En thuis vraag ik: Hoe kon ik het vergeten?
Dáár voor de spiegel staat insectenspray.
Ik krab me suf aan honderd muggenbeten.
De lente bijt
- Gegevens
- Geschreven door Hendrikje de Koning
Uit het archief
De Populist (Op de wijs van De Troubadour)
Wikimedia: 2019 Marcel Bernet's "Populist" Donald Trump sculpture Zürich, Switzerland Ank Kumar
Hij is de leukste onbetwist
Als hij de allerzwaksten dist
Elk onderwerp van tafel grist
de populist
Met luide stem en veel misbaar
Staat altijd met zijn mening klaar
Krijgt steeds de handen op elkaar
de populist
De rancuneuze onderbuik
Vol vrouwenhaat en machtsmisbruik
Die vindt in hem een doorgeefluik
De populist
Hij wordt gekoesterd in het land
Als man met het gezondst verstand
Die zich nooit aan nuance brandt
De populist
Als men hem uitmaakt voor racist
Volgt de bekende redetwist
Met het aplomb van de simplist
De populist
Voor Ingrid, Sjonnie, Henk en Truus
Hoeft er ook nimmer een excuus
Men weet dat hij zich nooit vergist
De populist
Zijn grof vooroordeel is gratuit
Volgt feilloos de vox populi
Proleet benoemd tot analist
Die obsessief naar duimpjes vist