Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Lees dit! riep ‘t schaap Veronica; ze wees met rode koontjes:
Het Vrouwenzendingsthuisfront houdt haar jaarlijkse bazaar
dit jaar precies op dierendag en doet dat niet gewoontjes,
maar maakt met een verkleedpartij een vriendelijk gebaar ...

De dames Groen beaamden het. Wij zijn al jaren leden.
… een vriendelijk gebaar naar dieren, schrijft het bulleten.
Je mag alleen als dier verkleed het feestterrein betreden.
Dus kies maar wat je wezen wilt: hyena, hond of hen?

Wij gaan als duifjes, want roekoe is nog wel uit te spreken.
En jij, Veronica, ga jij er als een schaap naartoe?
Oh nee, niet als mezelf; ik wil met die gewoonte breken.
Ik hou van springen, weet u nog, dus ga als kangoeroe.

En dominee, u gaat ook mee? Met welke kamoeflazje?
Dat houd ik even voor mezelf, je merkt het gauw genoeg.
Da’s goed, zei toen het schaap, dan ga ik nu naar de garazje:
Als woedbie kangoeroe heb ik wat trening voor de boeg.

De beide duifjes keken met verbazing naar de dieren.
Roekoe roekoe! Wat is het druk, zeiden de dames Groen.
Kijk daar! Daar is een leeuw een feestje met een lam aan ‘t vieren,
en staat een wolf zich aan de barbekjoe te goed te doen.

Roekoe, kon onze dominee dit nu ook maar beleven!
Pardon, meneer de wolf, heeft u hem soms voorbij zien gaan?
En ook Veronica is zoek, waar is zij toch gebleven?
Misschien heeft al dat springen haar de das wel omgedaan.

Roekoe roekoe, waar is ons schaap? Wij stikken van verdriet!
De wolf zei smikkelend: Al slaajme dood, ik weet het niet.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pleiade 1




SONNET  Albert Verwey revisited 

Ik ben gestemd om een sonnet te maken
Teêr-blauw als mij Japanse verzen lijken

Ik ben gestemd om je heel diep te raken
Kumiko, passie wil ik laten blijken

Kun jij, o seksbom, een sonnet wel smaken
Of geef je slechts om lichtere praktijken?

Sonnetten zijn niet in een wip te maken
Wat ben je mooi, je zwarte haren prijken

Op dat verleidelijke zijden laken
Teêr-blauw als mij jouw ogen nu bekijken

Je lippen lonken als een kersrood baken
Ik wil naar jouw Japanse verte wijken

En moet mijn dichtersgeest alweer verzaken:
Sonnetten zouden kittelverzen lijken


*) Eerste twee regels uit: Sonnet, aan Frederik van Eeden; Albert Verwey