Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Zo vluchtig als een zandkasteel
Dat opgetrokken wordt bij eb
Kortstondig als een spinnenweb
Of als een koekje met kaneel

Verorberd als een zoete kers
Het onvolprezen lichte vers

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De vrede van het stille land



De weide reikt tot aan de waterkant –
een weelderig tapijt van gras en kruid.
Het regent lichtjes en het zacht geluid
verdiept de vrede van het stille land.

Dan drijft de wind de wolken voor zich uit,
het licht doet met zijn kracht zijn woord gestand
en strooit met zonneschijn uit gulle hand –
het groen fleurt op, een witte kwikstaart fluit.

En ik sta aan het hek en mag ervaren
dat de natuur soms los lijkt van de tijd:
zij wil zich in het heden openbaren

in vormen die zij voor mijn oog bereidt.
Het zonlicht speelt op zachtgestemde snaren
en raakt mijn ziel met tegenwoordigheid.

Koop koop koop