Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

kersthuis
Foto: L.Ganderton, Wikimedia Commons (bewerkt)
 
Dit jaar stond in de tuin van onze buren
een volverlichte kerstmissantenkraam.
Een bord met “vrede” stond er voor het raam.
Uitnodigend voor wie er wilde gluren.
 
Ik wou net rustig het tableau verkennen,
toen plots hun dobermann eraan kwam rennen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Weerkeer



De zon schijnt en het is november
weer keert de warmte en zij schraagt
het hart dat steels, maar steeds ontremder
om langverloren vreugde vraagt.

En in de duinen, uitgelaten,
liep ik met mijn ogen dicht;
huiswaarts scheen er uit de straten
zongekleurd namiddaglicht.

Laat de jaren nu maar komen,
er is allengs geen onderscheid
meer tussen onuitspreekbare dromen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Onnodig zijn de prille wegen
om te ontkomen aan de tijd;
Altijd gelukkig, altijd zegen,
Altijd dit stille hart, altijd