Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Soms schrijf ik verzen om te zwijgen
van iets waarvoor geen schrijven baat,
van iets dat wij steeds gratis krijgen,
al doen wij of het niet bestaat.

Het is dat knagen dat wij voelen
wanneer de klok op vijven staat:
een dood café, met lege stoelen,
nog geen beweging op de straat

en lege glazen, buiten één
halfvol met giftig koolzuurwater,
een ziedend hoofd, een slapend been,
en op de loer een ferme kater.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Van de andere kant

Het volkslied zingen zondag
Gaat nu eens niet verkeerd
Wij kennen dat maar amper
Naar dikwijls wordt beweerd
‘Den coninck van Hispanjen
Heb ick altyd geëert’
Dat heeft het Spaanse elftal
Vast wél op school geleerd

Koop koop koop