Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Dichten is een ritmisch braken,
is een taalverkavelend slaken
van een ultrasone kreet,
ultravisionaire lichten
op verholen bronnen richten
van een reeds verstommend leed
dat  zichzelf niet meer kan schrijven,
lijf-aan-lijf gevechten drijven
met het beest der taalstagnering,
der nooit uitgerotte zwering
aan het afgeknotte woord,
dichten is jezelf verlichten,
is jezelf een beentje lichten
is expressie, enzovoort

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ode aan mijn tweelingbroer

 

Mijn tweelingbroer werd nooit geboren

Hij zag niet eens het levenslicht

Dus niemand zag ooit zijn gezicht

Of zal ooit van zijn daden horen.

 

Hij zou de vrouwen zeer bekoren

De mooiste was voor hem gezwicht

Hij had natuurlijk overwicht

En zou het mooiste doelpunt scoren.

 

Hij kwam in menig nieuwsbericht

Als soort van superman naar voren

Want hij verdiende wel zijn sporen.

 

Het is mijn dure dichtersplicht

Dat ik hem hier voor dit gedicht

Als onderwerp heb uitverkoren.

Koop koop koop