Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik was haar schat, zij was mijn bruid,
De toekomst zag er romig uit.
Maar toen ik voor het altaar stond
Was ik alleen: zij dween, zij zwond.

Eens vormden wij een trouw gespan,
Ik was haar vrouw en zij mijn man,
Maar niets is nog zoals voorheen
Want driewerf ach! Zij zwond, zij dween

Zij was mijn afgod, mijn idool
- Hoewel een ietsje te frivool -
Ik smacht naar haar zo menig stond,
Maar 't is voorbij: zij dween, zij zwond.

Hij wiens verloofde dwijnt of zwindt
Ofschoon hij haar verwoed bemint,
Kwijnt weg in troosteloos geween
En huilt gefnuikt: zij zwond, zij dween!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Greep uit mijn platenkast



‘Wat zeg je nu toch weer
Vind je het welletjes
Heb je genoeg
Van die knarsende bard?

Wacht maar, ik draai wel dat
Vocalofoonnummer
Rücksichtslos stoppen
Gaat mij aan het hart’

De op 13 juni overleden Heinz Polzer (Drs. P) zou vandaag 96 jaar geworden zijn.

Koop koop koop