Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Ik was haar schat, zij was mijn bruid,
De toekomst zag er romig uit.
Maar toen ik voor het altaar stond
Was ik alleen: zij dween, zij zwond.

Eens vormden wij een trouw gespan,
Ik was haar vrouw en zij mijn man,
Maar niets is nog zoals voorheen
Want driewerf ach! Zij zwond, zij dween

Zij was mijn afgod, mijn idool
- Hoewel een ietsje te frivool -
Ik smacht naar haar zo menig stond,
Maar 't is voorbij: zij dween, zij zwond.

Hij wiens verloofde dwijnt of zwindt
Ofschoon hij haar verwoed bemint,
Kwijnt weg in troosteloos geween
En huilt gefnuikt: zij zwond, zij dween!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Vijftig tinten kleur



Ik lach me dood nog voor ik het besterf
Het Klaasfeest krijgt een nieuwe kleurencode
Het pietenzwart gaat dit jaar uit de mode
Er is een run op HEMA vingerverf

Ik lach me rot, ik hou het echt niet droog
Kijk al die Pietjes paarse strepen trekken
Ze kleuren zich met rood-geel-blauwe plekken
Kijk daar, een groene klodder in je oog

Het maakt niets uit, uw Sint is kleurenblind
De kleintjes worden vrolijk ongevraagd
In stad en land, in wijken en in dorpen
Tot zingen en tot springen uitgedaagd
Aan heerschappij en knechtschap onderworpen
Een Piet is altijd zwart, dat weet elk kind

Koop koop koop